نام پهلوانان نوجوان لامرد برای همیشه در تارک تاریخ افتخارات ایران می‌درخشد

به گزارش خبرنگار خانه بهاری، مدیرکل میراث فرهنگی فارس گفت: سالن ورزشی لامرد که در جریان جنگ تحمیلی سوم و حمله موشکی آمریکا و رژیم صهیونیستی به شهادت ۲۱ ورزشکار انجامید، در فهرست آثار ملی ایران ثبت می‌شود تا نام پهلوانان نوجوان لامرد برای همیشه در تارک تاریخ افتخارات ایران بدرخشد.

در نخستین روز از تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران در اسفند ۱۴۰۴، شهرستان لامرد در استان فارس، هدف یکی از هولناک‌ترین جنایات جنگی قرار گرفت. بعدازظهر روز شنبه، نهم اسفند، آسمان آرام این شهر با انفجار چهار موشک بالستیک جدید موسوم به «PrSM» شکافته شد. این موشک‌ها که برای نخستین بار در جهان در یک حمله واقعی به کار گرفته شدند، پیش از برخورد با هدف در هوا منفجر شده و بیش از ۱۸۰ هزار ساچمه مرگبار تنگستن را بر فراز یک منطقه مسکونی و سالن ورزشی «شهید نعیمی» پراکنده کردند.

 در کمتر از ۳۵ ثانیه، بارانی از آتش و آهن، محل امن کودکان و نوجوانان را به کام مرگ کشاند. این حمله که با هدف آزمایش قدرت تخریب سلاح‌های جدید طراحی شده بود، منجر به شهادت حداقل ۲۴ تن از غیرنظامیان بی‌گناه از جمله آوینای دو ساله و چندین نوجوان والیبالیست شد و بیش از ۱۳۰ نفر را مجروح کرد.

رحیمه شهابی، مربی والیبال لامرد با بیان اینکه ۱۴ سال است که زندگی خود را با این سالن گره زده بود از شنبه‌ای گفت که هرگز فراموش نخواهد کرد.

وی در خصوص جزئیات آن روز بیان کرد: تمرین از ۴ شروع شده بود و تا ۵:۳۰ ادامه داشت. ساعت حدود ۵:۱۰ بود که بچه‌ها را وسط زمین جمع کرده بودم و تمرین بعدی را توضیح می‌دادم که ناگهان صدای انفجار مهیبی پیچید. خنده‌های بچه‌ها یک‌دفعه تبدیل به جیغ شد.

شهابی ادامه داد: به سمت در دویدیم. شهرک مسکونی ایثار در همسایگی هدف گرفته شده بود. همکارم که آنجا زندگی می‌کرد، بی‌قرار بچه‌هایش بود. حدود ۱۰ تا ۱۵ ثانیه در شوک بودیم که برگشتیم بچه‌ها را نجات دهیم، اما هنوز چند قدم نرفته بودیم که انفجار دوم رخ داد؛ دقیقاً سالن خودمان را زدند.

او روایت کرد: در میان دود و آوار، بچه‌ها را به سمت خروجی هدایت کردم و به زمین خاکی روبرو بردم. آنجا با پیکر آقای نجفی، مربی فوتبال و دو تا از بازیکنانش مواجه شدم که شهید شده بودند. کمی آن‌طرف‌تر، عبدالمنصور را دیدم که روی سکو افتاده بود. دویدم سمتش. از من کمک خواست. پرسیدم بلند می‌شوی؟ گفت: نه، ضعف دارم. خون زیادی از دست داده بود.

وی تصریح کرد: انفجار دوم چنان بود که انگار آسمان سالن روی سرمان خراب شد. در میان گرد و غبار، همکارم الهام زائری را صدا زد که در ورودی سالن افتاده بود. با کمک همکارم که خودش از ناحیه دست زخمی بود، الهام را به بیرون رساندیم و خانواده‌اش او را به بیمارستان منتقل کردند.

شهابی با صدایی گرفته گفت: در همان هیاهو چشمم به حلما افتاد که از دل سالن به سمتم می‌آمد. گفتم بدو برو بیرون، ولی لباسش را بالا زد؛ قسمتی از شکمش قرمز و ملتهب بود. برای آرامشش گفتم چیزی نشده، نترس، برو بیرون. اما افسوس که همان زخم، حلما را از ما گرفت.

او گفت: از ۲۶ نفری که آن لحظه در سالن بودند، فقط ۵ نفر که بعد از انفجار اول برنگشتند سالم ماندند. ۲۱ نفر مجروح شدند و دو تا از بچه‌هایم، عبدالمنصور و حلما، به شهادت رسیدند. خودم هم ترکش از سر و دست دارم.

ثبت ملی سالن ورزشی لامرد

 بهزاد مریدی مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی استان فارس که در سفر به شهرستان لامرد به همراه استاندار فارس با خانواده شهدا دیدار و از اماکن آسیب‌دیده بازدید کرد، گفت: برخی نقاط جغرافیایی فراتر از کالبد فیزیکی، بخشی از هویت و سند حقانیت یک ملت هستند. محل شهادت این ورزشکاران قهرمان لامرد، نقطه تلاقی روحیه پهلوانی و ایثار است و ثبت ملی آن، گامی استوار در مسیر صیانت از ارزش‌های دفاع مقدس و انتقال پیام مظلومیت ایران به جهانیان محسوب می‌شود.

وی جزئیات این حادثه را تشریح کرد وگفت: در عصر روز اول جنگ تحمیلی سوم زمانی که نوجوانان و جوانان لامردی در ورزشگاه «شهید نعیمی» مشغول فعالیت‌های ورزشی بودند، این مکان هدف موشک‌های آمریکایی قرار گرفت.

مریدی با استناد به گزارش‌های موجود و رسانه‌های آمریکایی افزود: در این حمله، از چهار موشک که هر کدام بیش از ۱۸۰ هزار ساچمه سمی حمل می‌کردند، استفاده شد. این فاجعه انسانی منجر به شهادت ۲۱ نفر و مجروحیت و جانبازی ۱۷۰ نفر از هم‌وطنان ما شد که بیشتر آن‌ها نوجوانان دختر و پسر ورزشکار بودند. این واقعه، ورزشگاه «شهید نعیمی» را برای همیشه با عنوان «معراج شهدا» در تاریخ ایران پیوند زد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی فارس درباره مفهوم تخصصی این اقدام توضیح داد: در ادبیات میراث‌فرهنگی، «مکان رویداد» به مناطقی اطلاق می‌شود که ارزش آن‌ها نه به قدمت بنا، بلکه به واقعه تاریخی یا حماسی رخ داده در آنجا بستگی دارد. ثبت این ورزشگاه، جایگاه این نقطه را در نقشه میراثی کشور به عنوان یک سند زنده تاریخی تثبیت می‌کند.

وی همچنین تاکید کرد: ثبت ملی این نقطه تاریخی، دستاوردهای مهمی چون حفاظت و صیانت قانونی، جلوگیری از تغییر کاربری یا تخریب در عرصه و حریم مکان را به دنبال دارد و زمینه را برای تخصیص ردیف بودجه ملی جهت احداث یادمان، بهسازی فضا و تبدیل آن به یک مرکز فرهنگی فراهم می‌سازد.

مریدی توسعه گردشگری مقاومت و تبدیل این مکان به مقصدی برای کاروان‌های راهیان نور را از دیگر اهداف این طرح برشمرد و خاطرنشان کرد: این اقدام به مستندسازی رسمی جنایات دشمن برای آیندگان و پژوهشگران تاریخ معاصر کمک شایانی خواهد کرد. پرونده تخصصی و مستندنگاری این مکان رویداد هم‌اکنون توسط علیرضا عسکری چاوردی، عضو برجسته هیئت علمی دانشگاه شیراز و باستان‌شناس نام‌آشنا، در حال تهیه و تدوین نهایی است.

مریدی در پایان تصریح کرد: این پرونده پس از تکمیل مستندات فنی، به وزارت میراث‌فرهنگی در تهران ارسال خواهد شد تا در شورای عالی ثبت آثار ملی کشور به تصویب برسد. این اقدام، کمترین ادای دین به خون‌های پاکی است که بر خاک ورزشگاه شهید نعیمی لامرد ریخته شد تا نام این پهلوانان نوجوان برای همیشه در تارک تاریخ افتخارات ایران بدرخشد.

چرا سالنی که تنها پناهگاه کودکان و خانواده‌ها بود، هدف قرار گرفته شد؟

سالنی که در آن هنگام، گروهی از دانش‌آموزان والیبالیست در حال تمرین بودند، به وضوح یک مرکز غیرنظامی و عمومی بود؛ هدفی که هیچ‌گاه نباید مورد اصابت قرار می‌گرفت. این فاجعه، سوالی بی‌پاسخ را در اذهان باقی گذاشت که چرا سالنی که تنها پناهگاه کودکان و خانواده‌ها بود، هدف قرار گرفته شد؟

ارسال در:

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالا بروید