مسئولیت های اجتماعی در حوزه خانواده

زهرا از همان روز اولی که ضاحیه را ترک نکرد و در دل میدان با ماشین شخصی‌اش تاکسی دربست آوار‌ه‌ها شد منتظر چنین روزی بود، منتظر روزی که ترکیب برنده مقاومت و مظلومیت‌شان صهیونیست‌ها را از پا در بیارود.

همیشه بین حرف‌ها و درددل‌هایشان غرولند می‌کردند که کاش پسر بودیم! پسر بودن برایشان مجوزی بود که در همه صحنه‌ها و عرصه‌های دلخواه‌شان پا بگذارند. مثلا در دفاع از حرم حضرت زینب سلام‌الله علیها یا در دل مقاومت، لبنان و غزه. اما این‌بار به دختر بودن‌شان افتخار کردند. وقتی آقا فرمان دادند بر هر مسلمانی واجب است به یاری لبنان بپردازد حساب دخترها را جدا نکرده بودند.

زن مقاوم هیچگاه منفعل نبوده، بلکه همیشه پابه‌پای مرد مقاومت کنشگر بوده است. اما در نشان‌دادن این تصویر ضعف داریم.