حتی تصورش هم سخت است که از تشنگی مجبور به خوردن فاضلاب باشی یا گرسنگی طوری طاقتت را طاق کند که علوفه بخوری اما این تصور هولناک، سرنوشت بسیاری از مردم غزه است. خردادماه امسال سازمان جهانی بهداشت اعلام کرد که ساکنان غزه مجبور به نوشیدن آب فاضلاب و خوردن علوفه شدهاند. اخبار جدیدتر هم حاکی از آن است که شرایط دردناک غذایی غزه همچنان پابرجاست و ۹۰ درصد ساکنان شمال نوار غزه بدون غذا هستند. معمولاً خانوادهها در غزه هر ۲ یا ۳ روز یک وعدهغذا میخورند البته این وعدهغذایی بسیار کوچک و ناچیز است. غزه در آستانه یک گرسنگی و قحطی بزرگ است و بسیاری از کودکان دچار سوءتغذیه شدهاند. رژیم صهیونیستی از گرسنگی بهعنوان وسیله جنگی برای مجازات دستهجمعی ملت فلسطین استفاده میکند. جهان اما به این گرسنگی واکنشهای مختلفی دارد. برخی از کشورها و بعضی از مردم مثل هزاران اتفاق تلخ دیگری که در فلسطین میافتد چشم بر روی انسانیت بستهاند و همچنان حامی رژیم صهیونیستی هستند. برخی مثل مردم ایران و یمن طلا و داراییشان را اهدا میکنند به امید اینکه کمکهایشان راهی به غزه پیدا کند و غذای گرم و مقوی برای اهالی مظلوم آن باشد، برخی هم در واکنش به این اتفاق تلخ لب به غذا نمیزنند تا جهان به خودش بیاید.
بیش از سه هفته اعتصاب بانوی انگلیسی
لیزی گرینوود یک فعال حقوق بشری در انگلیس است که به دلیل حمایت همهجانبه انگلیس از جنگ اسرائیل بیش از سه هفته میشود که دست به اعتصابغذا زده است. او هر روز مجاز به مصرف حداکثر ۲۵۰ کالری است و با این میزان کالری با مردم غزه اعلام همبستگی میکند، به عقیده او این همان شرایطی است که مردم غزه در شرایط محاصره با آن زندگی میکنند. این در حالی است که بدن انسان به طور معمول روزانه به ۲۴۰۰ کالری یعنی چیزی ده برابر مقدار مصرفی در غزه احتیاج دارد. لیزی گرینوود یک سالی میشود که با طرفداران لندنی فلسطین تظاهرات و تجمعات ضدصهیونیستی زیادی را برگزار کرده است اما بااینحال معتقد است بدنش تنها ابزار اعتراضی است که برایش باقیمانده تا دولتش را مجبور به تغییر سیاستهایش در قبال اسرائیل کند. گرینوود میگوید که در این شرایط باید طوری اعتراضمان را اعلام کنیم که دولتها نتوانند آن را نادیده بگیرند برای همین هم در کنار فعالیتهای مختلف ضدصهیونیستی که داشته است دست به اعتصابغذا زده است. او در ویدئویی که از خود منتشر کرده میگوید که من گرسنه هستم، خستهام و نگران، بدنم در حالت تلاش برای بقا است، زیرا غذای کافی دریافت نمیکند؛ این حرکت شرایط قحطی و گرسنگی، بمباران مداوم، آوارگی و درد را در غزه تداعی میکند. ما نمیخواهیم در این نسلکشی شریک باشیم. ما نمیخواهیم در جنگ علیه کودکان همکاری کنیم. انگلیس اسرائیل را تأمین مالی و تسلیحاتی میکند و این وظیفه اخلاقی و انسانی ما بهعنوان شهروند انگلیسی است که علیه آن بجنگیم، ما باید پایداریمان را نشان دهیم.
جوانان اردنی تا به غزه کمک نرسد لب به غذا نمیزنند!
غم غزه نهتنها خوابوخوراک را از لیزی گرینوود در کیلومترها آن طرفتر در اروپا گرفته است بلکه جوانان اردنی که در همسایگی این جنایت به سر میبرند هم برای جلوگیری از این قحطی و گرسنگی عظیم جانشان را به خطر انداختند تا شاید از کیلومترها مرز مشترکی که با فلسطین دارند دریچه کوچکی برای کمک به غزه باز شود. از ۱۷ روز پیش یعنی جمعه یکم نوامبر بیش از ۸۰ جوان اردنی در چارچوب فراخوان جهانی با شعار «عصایت را بینداز» وارد اعتصابغذا شدند. آنها از دولت اردن میخواهند که تلاشهایشان را برای تحتفشار قراردادن بیشتر رژیم صهیونیستی ادامه بدهد تا امکان ارسال کمکهای بشردوستانه به نوار غزه بهویژه بخش شمالی آن که از محاصره شدید توسط اشغالگران رنج میبرد مهیا شود. با وجود آنکه وضعیت سلامتی اعتصابکنندگان پس از بیش از دو هفته پرهیز از غذا به میزان قابلتوجهی به خطر افتاده است، اما همگی بر تعهد خود جهت ادامه اعتصاب پایبند بوده و به آن ادامه خواهند داد. این در حالی است که تعدادی از اعتصابکنندگان بیهوش یا در بیمارستان بستری هستند.اما چرا اعتصابغذا؟! اردنیها هم مثل بانوی فعال انگلیسی معتقدند دولت به هیچکدام از اعتراضات و تجمعات آنها اهمیت چندانی نمیدهد و برای رسیدن به خواستهشان باید از جان و سلامتیشان استفاده کنند.پویش اعتصابغذا از اردن و از طریق فضای مجازی بهسرعت جهانی شد بهطوریکه در روز اول این فراخوان افرادی از اردن، برزیل، مصر و الجزایر هم به آن پیوستند. شرکتکنندگان فقط مجاز به استفاده آب و نمک هستند و تصمیم دارند اعتصابغذا را ادامه دهند تا ۵۰۰ کامیون امدادی به شمال غزه، بهویژه جبالیا، بیت حانون و بیت لاهیا، اجازه ورود پیدا کنند.
روزه آمریکاییها برای غزه
شاید جالب باشد که بدانید پیشتر نیز آمریکاییها دست رد به سینی غذا زدند و در حرکتی جمعی هزاران نفر از کارمندان ۲۰ سازمان دولتی بهمنظور اعتراض به سیاست جو بایدن در قبال اسرائیل، اعتصابغذای یکروزه کردند. اعتصابی که قبلاً هم سابقه داشت و مورد انتقاد شدید قرار گرفت و مایک جانسون رئیس مجلس نمایندگان در سخنرانی خود خطاب به این کارمندان گفت: آنها مستحق اخراج هستند. بااینحال کارمندان آمریکا شجاعانه برای نجات بیش از ۲ میلیون نفر در غزه که در معرض خطر قحطی هستند یک روز لب به آب و غذا نزدند.
طعم تلخ گرسنگی از غزه تا دانشگاه کانادایی
«دانشگاه برای ما چارهای نگذاشته است، آنها اعتراضات مسالمتآمیز دانشجویان و گروههای دانشجویی در محوطه دانشگاه را نادیده میگیرند. مک گیل در نهایت ما را به انجام این کار سوق داد تا سلامت و زندگی خود را در معرض خطر قرار بدهیم تا به آنها بفهمانیم که نمیخواهیم از پول شهریه ما برای سرمایهگذاری در این جنایات استفاده کنند.» این صحبتهای رانیا امین، دانشجوی مقطع کارشناسی دانشگاه مک گیل کاناداست که در فروردین ماه سال جاری به همراه تعدادی از دانشجویان بیش از یک ماه اعتصابغذا کرده بود.به گفته دانشجویان، این دانشگاه ۲۰ میلیون دلار در شرکتهای حامی اسرائیل سرمایهگذاری کرده است و هدف آنها این است که این دانشگاه کانادایی را مجبور کنند تا از سرمایهگذاری و کمک به شرکتهای حامی ارتش اسرائیل صرفنظر کنند. البته این اعتصابغذا در شرایطی اتفاق افتاد که پیشازاین، دانشجویان و اعضای هیئتعلمی ماهها دست به اعتراض و تحصن در محیط دانشگاه زده بودند.
بازیگر هالیوود هم به جریان اعتصاب پیوست
به فهرست آنها که برای بیداری دولتهایشان با جان خود بازی کردند تا نسلکشی در غزه متوقف شود و خون هزاران زن و کودک فلسطینی به چشم دولت مردان بیاید نام هنرپیشه آمریکایی هالیوود «سینتیا نیکسون» را هم اضافه کنید هرچند کم نیستند افراد شناخته شده و عادی که در این یکسال هفتهها گرسنگی را به جان خریدند تا به سبک و سیاق خودشان اهرمی برای فشار به دولت داشته باشند و سلاحی برای مبارزه با اسرائیل. برخی از سازمانهای غیردولتی و فعالان مدنی در سطح بینالمللی نیز، مانند «کمیته بینالمللی نجات» یا سازمانهای حقوق بشری مثل «عفو بینالملل» و «هیومن رایتس واچ» گاهی اوقات و در بازههای زمانی مشخص برای حمایت از غزه از غذا پرهیز میکنند. این گزارش فقط گوشه کوچکی از فطرتهای بیدار شدهای است که بعد از عملیات طوفان الاقصی از هیچچیز برای مبارزه با اسرائیل و نسلکشی آن دریغ نمیکنند.
