فاصله میان آرمان جوانی جمعیت و واقعیت‌های زیستی در خوابگاه‌های متاهلی دانشگاه‌ها، این روزها به یکی از دغدغه‌های اصلی زوج‌های دانشجو بدل شده است؛ جایی که ضرورت فوری نوسازی و بهسازی زیرساخت‌های رفاهی، در سایه فشارهای معیشتی، بیش از هر زمان دیگری خودنمایی می‌کند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی خانه بهاری، راهروهای قدیمی دانشگاه‌ها، بیش از آنکه صدای پای دانشجویان مجرد را به یاد بیاورد، امروز شاهد رفت و آمد زوج‌های جوانی است که در میانه راه دشوار تحصیل و تعهدات خانوادگی، در تلاش‌اند تا میان کتاب و کلاس، با مسائل معیشتی و دغدغه‌های نوسازی خوابگاه‌های متاهلی نیز دست و پنجه نرم کنند. در حالی که سیاست‌های کلان کشور بر محور جوانی جمعیت و حمایت از خانواده می‌چرخد، پیاده‌سازی این سیاست‌ها در لایه‌های زیرین محیط‌های دانشگاهی، با چالش‌های ملموسی در تامین زیرساخت‌های رفاهی مواجه است
علی و ساره، زوج دانشجوی مقطع تحصیلات تکمیلی که چند سالی است زندگی مشترک خود را در فضای خوابگاه‌های متاهلی دانشگاه شیراز آغاز کرده‌اند، از روزهای پرفراز و نشیبی می‌گویند که شاید در نگاه اول به چشم نیاید.
علی در گفتگو با خبرنگار خانه بهاری در حالی که سعی می‌کند فضای گفتگو را به سمت واقعیت‌های جاری زندگی‌شان ببرد، به دشواری تامین هزینه‌های اولیه و مشکلات معیشتی در کنار پرداخت اجاره‌بها اشاره می‌کند.
وی بیان کرد: وقتی از ضرورت جوانی جمعیت سخن می‌گوییم، اولین تصویر ذهنی، حمایت‌های مادی و رفاهی است. در دانشگاه شیراز، خوابگاه‌های متاهلی برای ما حکم نقطه اتکا را دارند، اما این بناها که میراث سال‌های گذشته هستند، امروز برای پاسخ به نیازهای خانواده‌های جوان با محدودیت‌های جدی مواجه‌اند.
او با اشاره به فرسودگی تاسیسات خوابگاهی افزود: بسیاری از ساختمان‌های فعلی که به دانشجویان متاهل اختصاص یافته، نیازمند نوسازی و بهسازی فوری هستند. سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی و فرسودگی زیرساخت‌های آشپزخانه از جمله چالش‌هایی است که انرژی روانی بسیاری از ما می‌گیرد؛ انرژی‌ای که باید صرف تمرکز بر پژوهش و تحصیل شود، صرف کلنجار رفتن با موضوعات مختلف دیگر می‌شود.
ساره نیز دغدغه دانشجویان دارای فرزند را بیان می‌کند و موضوع را از زاویه‌ای دیگر واکاوی می‌کند. وی معتقد است که محیط فیزیکی خوابگاه، ارتباط مستقیمی با آرامش خانواده‌های دانشجو دارد.
او اظهار کرد: ما در دانشگاهی با قدمت و اعتبار شیراز تحصیل می‌کنیم، اما فضای زیستی ما در خوابگاه‌های متاهلی، گویای این قدمت و جایگاه نیست. برای زوج‌هایی که می‌خواهند با امید به آینده، صاحب فرزند شوند، فضای فیزیکی صرفاً چهاردیواری نیست؛ بلکه امنیت و آرامشی است که باید در آن حس شود.
وی در تکمیل صحبت‌های همسرش افزود: نوسازی این خوابگاه‌ها تنها یک مطالبه رفاهی نیست، بلکه یک ضرورت برای تشویق دانشجویان به ازدواج و فرزندآوری است. وقتی دانشجو ببیند دانشگاه برای تامین زیرساخت‌های پایدار و استاندارد قدم پیش گذاشته، انگیزه بیشتری برای تشکیل خانواده پیدا می‌کند. دانشگاه شیراز می‌تواند با نوسازی و بازسازی این فضاها، الگویی برای سایر دانشگاه‌ها باشد تا مفهوم حمایت از جوانی جمعیت، از شعار به واقعیت تبدیل شود.
در ادامه این گفتگو، این زوج دانشجوی دانشگاه شیراز ضمن قدردانی از تلاش‌های مسئولان برای حفظ همین حداقل‌ها، بر این نکته تاکید کردند که سیاست‌های جوانی جمعیت بدون توجه به تامین سرپناه استاندارد و ارزان‌قیمت، ناقص می‌ماند.
علی در ادامه سخنان خود گفت: ما تنها خواهان فضایی هستیم که در آن بتوانیم با دغدغه کمتر، تحصیل کنیم و فرزندمان را پرورش دهیم. این خوابگاه‌ها، خانه دوم ماست و بهبود شرایط آن، تاثیر مستقیمی بر خروجی‌های علمی ما خواهد داشت.
به نظر می‌رسد مطالبات دانشجویان متاهل در دانشگاه‌های شیراز، فراتر از یک درخواست صنفی ساده، بازتابی از یک نیاز ملی است که در صورت توجه به آن و تخصیص بودجه‌های لازم برای بهسازی و نوسازی زیرساخت‌های اقامتی، می‌تواند گامی موثر در جهت پیاده‌سازی قانون جوانی جمعیت و کاهش فشارهای روانی بر خانواده‌های دانشجو باشد.
موضوعی که بیش از هر زمان دیگر، نیازمند عزمی راسخ برای تغییر وضعیت فعلی و ارتقای کیفیت زیست دانشجویی در سطح این دانشگاه بزرگ است.
