روز معلم همیشه با پیام های تبریک و هدایای رنگارنگ همراه است اما پشت این تصاویر زیبا واقعیتی تلخ به نام فرسودگی شغلی پنهان شده است. شغل معلمی یکی از پرفشارترین و فرسایشی ترین مشاغل دنیاست. معلمان هر روز با ده ها دانش آموز با روحیات متفاوت و چالش های رفتاری متنوع روبرو هستند. این فشار روانی سنگین اگر با حمایت و همراهی خانواده ها تعدیل نشود خیلی زود به خستگی و کاهش کیفیت آموزش منجر می گردد. والدین نقش بسیار کلیدی در حفظ سلامت روان کادر آموزش دارند و با چند تغییر ساده در نگرش و رفتار خود می توانند از فرسودگی معلمان جلوگیری کنند.
با گسترش پیام رسان ها ارتباط میان خانه و مدرسه بسیار آسان شده است اما این دسترسی همیشگی آسیب های پنهان فراوانی به همراه دارد. بسیاری از والدین انتظار دارند معلم در ساعات پایانی شب یا روزهای تعطیل پاسخگوی پیام ها و سوالات درسی فرزندشان باشد. این تداخل کار و زندگی شخصی فرصت استراحت را از معلم می گیرد. والدین آگاه می دانند که معلم نیز مانند هر انسان دیگری به استراحت و گذراندن وقت با خانواده خود نیاز دارد. محدود کردن پیام ها به ساعات کاری و پرهیز از تماس های غیرضروری اولین قدم برای احترام به حریم شخصی و آرامش ذهن معلمان است. همچنین یکی از مهم ترین عوامل ایجاد استرس برای معلمان دخالت های مداوم و غیرتخصصی والدین در روش های آموزشی است. هر معلمی بر اساس اصولش طرح درس خود را پیش می برد. والدینی که به طور مداوم روش تدریس را زیر سوال می برند یا توقع دارند معلم تمام تمرکز خود را تنها معطوف به فرزند آن ها کند بار روانی سنگینی ایجاد می کنند. اعتماد به تخصص معلم و پرهیز از مقایسه روش های او با دیگران فضای امنی می سازد تا کادر آموزش بتواند با تمرکز و خلاقیت بیشتری کلاس را مدیریت کند.
یک نکته ی دیگر آن است که گاهی معلمان مجبورند بازخوردهای منفی درباره رفتار یا افت تحصیلی دانش آموز به خانواده ارائه دهند. واکنش تدافعی والدین و مقصر دانستن معلم بزرگترین ضربه را به انگیزه کاری او می زند. والدینی که به جای تقابل در کنار معلم قرار می گیرند و بازخوردها را فرصتی برای رشد فرزندشان می دانند به معلم نشان می دهند که زحمات او دیده می شود. وقتی معلم احساس کند والدین هم تیمی او هستند نه رقیب یا منتقد او با انرژی و دلسوزی بسیار بیشتری برای حل مشکلات دانش آموز تلاش می کند.
باید توجه داشت که جلوگیری از فرسودگی شغلی معلمان یک لطف یک طرفه نیست بلکه یک سرمایه گذاری مستقیم روی آینده و سلامت روان فرزندان ماست. معلمی که از نظر روانی حمایت می شود و فشار و توقعات نامعقول خانواده ها را بر دوش خود احساس نمی کند با نشاط و انگیزه بالاتری در کلاس حاضر می شود. این نشاط مستقیما به دانش آموزان منتقل شده و محیط مدرسه را به فضایی برای یادگیری تبدیل می کند. در این روز ما باید به جای تمرکز صرف بر هدایای رنگارنگ به معلمان فرزندانمان آرامش و اعتماد هم هدیه دهیم.
