با نزدیک شدن به بیستم جمادی‌الثانی و سالروز ولادت حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها)، تب و تاب خرید هدیه در بازارها بالا می‌گیرد. ویترین طلافروشی‌ها پرزرق‌وبرق‌تر می‌شود، گل‌فروشی‌ها شلوغ می‌شوند و فروشگاه‌های لوازم خانگی تخفیف‌های ویژه می‌زنند. مردان، با نیتی خیر و برای نشاندن لبخند بر لب همسرانشان، در تکاپوی خرید بهترین کادوی مادی هستند. اما یک حقیقت پنهان و روان‌شناختی وجود دارد که اغلب در هیاهوی این خریدها گم می‌شود: چرا بسیاری از زنان، با وجود داشتن طلا و هدایای گران‌قیمت، همچنان احساس تنهایی یا عدم رضایت عمیق می‌کنند؟ پاسخ این پرسش در این است که زبان عشق و نیازهای بنیادین زنان، فراتر از اشیاء و مادیات است. روز زن، بهانه خوبی است تا آقایان در کنار آن جعبه‌ی کادو، بسته‌ای از هدایای نامرئی اما حیاتی را نیز به همسرانشان تقدیم کنند؛ هدایایی که قیمت ندارند، اما ارزششان از هر جواهری بیشتر است.
هدیه اول گوش‌های شنوا بدون قضاوت و راهکار هست. بزرگترین شکاف ارتباطی میان زوجین، در نحوه گفت‌وگوست. مردان ذاتاً راه‌حل‌محور هستند؛ وقتی همسرشان از مشکلی گلایه می‌کند، مرد بلافاصله کلاه مهندسی سر می‌گذارد و راهکار ارائه می‌دهد. اما زنان در اغلب موارد، به دنبال راه‌حل نیستند؛ آن‌ها به دنبال هم‌دلی هستند.
بهترین هدیه‌ای که یک مرد می‌تواند به همسرش بدهد، مهارت گوش دادن فعال است. یعنی وقتی همسرش صحبت می‌کند، تلویزیون را خاموش کند، گوشی را کنار بگذارد، به چشمان او نگاه کند و فقط بشنود. زن می‌خواهد احساساتش تأیید شود. گفتن جملاتی مثل می‌فهمم چقدر اذیت شدی یا حق داری ناراحت باشی، برای زن حکم آبی بر آتش را دارد. این درک شدن، حس امنیت روانی عمیقی ایجاد می‌کند که صدها گردنبند طلا نمی‌تواند جایگزین آن شود.
هدیه دوم «قدردانی کلامی» از زحمات نامرئی همسر است. زنان، به ویژه زنان خانه‌دار، درگیر انبوهی از کارهای تکراری و فرساینده هستند که اغلب دیده نمی‌شود (پخت‌وپز، نظافت، مدیریت درس بچه‌ها و…). خطرناک‌ترین ویروس برای رابطه، عادی شدن این زحمات برای مرد است. زن نیاز دارد بداند که همسرش متوجه فداکاری‌های او هست.
در فرهنگ اسلامی، پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: این گفته مرد به همسرش که دوستت دارم، هرگز از قلب او خارج نمی‌شود. در واقع آن‌ها نیاز دارند محبت و تشکر را به صورت شفاف و بلند بشنوند. یک یادداشت کوچک روی یخچال، یک پیامک محبت‌آمیز در وسط روز کاری، یا یک تشکر صادقانه سر سفره غذا بابت دستپخت، نیروی عاطفی زن را سرشار می‌کند. آقایان باید بدانند که سکوت به نشانه رضایت، کافی نیست؛ عشق باید ابراز شود.
هدیه سوم اقتدار و امنیت در سایه احترام است. برخلاف تصورات فمینیستی که زن را در تقابل با مرد تعریف می‌کند، زن فطرتاً دوست دارد به همسرش تکیه کند. اما این تکیه‌گاه باید محکم و قابل احترام باشد. زنی که می‌بیند همسرش در جمع‌های خانوادگی به او احترام می‌گذارد، نظر او را در تصمیم‌گیری‌ها دخیل می‌کند و اجازه نمی‌دهد دیگران به او بی‌احترامی کنند، احساس غرور و آرامش می‌کند.
احترام به زن، به معنای پذیرش شراکت او در زندگی است. مشورت کردن با همسر همان‌طور که در سیره پیامبر (ص) و اهل بیت (ع) می‌بینیم، به زن این پیام را می‌دهد که: «تو برای من ارزشمندی و عقل و درایت تو را قبول دارم». این حس ارزشمندی، بزرگترین محرک برای نشاط زن در خانه است.
هدیه چهارم مشارکت در کار همسر نه کمک کردن به اوست. روز زن فرصتی است برای اصلاح یک واژه غلط در فرهنگ عامه: کمک کردن به همسر. وقتی مردی می‌گوید ظرف‌ها را شستم تا به خانمم کمک کنم، ناخودآگاه القا می‌کند که کارهای خانه وظیفه ذاتی زن است و مرد لطف کرده است!
هدیه واقعی، تغییر این نگاه به نگاه مشارکت است. زندگی مشترک، مسئولیت مشترک دارد. زنی که می‌بیند همسرش بدون اینکه از او خواسته شود، بخشی از بار خانه مثلاً رسیدگی به تکالیف بچه‌ها یا خرید منزل را بر دوش می‌گیرد، احساس می‌کند که در این زندگی تنها نیست. این مشارکت عملی، خستگی جسمی زن را رفع می‌کند و به او فرصت می‌دهد تا به خودش، زیبایی‌اش و علایقش برسد؛ اتفاقی که در نهایت سودش به خودِ مرد بازمی‌گردد.
در پایان باید توجه داشت که نباید کادوی اصلی را فراموش کنید!. اشتباه نکنید! خریدن هدیه مادی، گل و شیرینی در روز زن بسیار لازم و پسندیده است و نباید به بهانه محبت کلامی، حذف شود. اما آقایان باید بدانند که هدیه مادی، تنها ظرف است و رفتارهای محبت‌آمیز، مظروف آن. ظرف خالی، هرچقدر هم زیبا باشد، تشنگی را برطرف نمی‌کند.
بیایید امسال در کنار آن کادوی پیچیده در کاغذ رنگی، عهد ببندیم که گوش شنوای بهتری باشیم، زبان شاکرتری داشته باشیم و شانه به شانه همسرانمان، بار زندگی را به دوش بکشیم. باور کنید زنی که روحش از محبت و احترام سیراب شده باشد، بهشت را به خانه می‌آورد و فرزندانی تربیت می‌کند که مایه افتخار پدر خواهند بود. این، معامله‌ای است که در آن، برنده اصلی خودِ شما هستید.
