شاید در این یک سال و نیم جنگ مستقیم با اسراییل، برای زنان جز دعا و حمایت مالی و احیانا فعالیت رسانهای، نقش دیگری تصور نکنند. اما واقعیت این است که زنان در خود نبرد نظامی و سیاسی با دشمن، میتوانند و باید حاضر باشند. نقشی که در طول تاریخ به شیوهای زنانه آن را ایفا کردهاند و گویا امروز فراموش شده است.
به نظر میرسد قانون عفاف و حجاب، عرصه تنش میان اهالی مصلحت و اهالی مذهب قرار گرفته است. آنان که حجاب را از جنبه شرعی آن مورد توجه قرار دادهاند، به تاخیر افتادن ابلاغ قانون را برنمیتابند. در مقابل عدهای معتقدند شرایط سیاسی و اجتماعی ایران باید در محتوای قانون و همچنین زمانبندی قانون، بیشتر لحاظ شود.
دکتر مریم اردبیلی گفت: فقدان «شبکهسازی هدفمند و موثر»، مهمترین خلأ حوزه زنان است.
این روزها، هر رسانه کوچک و بزرگی به دنبال گرفتن لایک و بازخورد است. این وسط نهتنها حرام و حلال مهم نیست، بلکه اخلاق حرفهای هم نمیتواند جلوی این رسانهها را بگیرد تا از آب کره نگیرند. در در وضعیت روانیای که خانوادهها در تنگناهای معیشتی و روانی هستند، راحتترین کار برای گرفتن بازخورد و لایک، دستگذاشتن روی نقاط دردناک جامعه از جمله مسائل خانوادگی است. دروغگفتن در این موضوعات، بیشترین بازدهی را برای رسانههای غیرحرفهای و ضداسلامی دارد. فرقی هم نمیکند درباره سقطجنین آمارسازی شود یا کودکهمسری. مهم این است که احساسات مخاطب جریحهدار شود.
دکتر سعاد موسوی 14 سال رئیس دانشگاه بود. سال 2016 مراسمی برای فرزندان شهدا در دانشگاه برگزار و از ابومهدی برای حضور در مراسم دعوت کرد. ولی با یک حرف ابومهدی مسیر زندگی سعاد کاملا تغییر کرد و از دانشگاه استعفا داد.
زندگی کارمندی، در تضاد با روابط سالم خانوادگی میان زن و شوهر و فرزندان است. با این حال ترس از فروپاشی معیشتی و تضمین درآمد ماهیانه، اجازه نمیدهد به این تضاد فکر کنیم.
استاد حوزه و دانشگاه گفت: باید بدانیم همانطور که زنان ما در مراتب علمی دانشگاهی به مدارج عالی علمی دست پیدا میکنند مانند زنانی که در بحث انرژی هستهای ورود کردند، در حوزه فقه نیز برای زنانی که بااستعداد هستند و از تلاش و کوشش در این عرصه فروگذار نمی کنند، بستر رسیدن به مرحله اجتهاد فراهم است.
همزمان با حذف محتواهای علوم عقلی و علوم تجربی از کتابهای درسی مدارس، سطح یادگیری دانشآموزان ایرانی به شدت افت پیدا کرده است. در طول یک دهه اخیر، همیشه گفته میشد که دانشآموزان به علوم احتیاجی ندارند و باید به جای آنها، مهارتهای زندگی را یاد بگیرند. با این حال خطرات این تغییر رویکرد را کمتر کسی جدی میگیرد. خطری که رهبر انقلاب نسبت به آن هشدار صریح و جدیای دادهاند.
جنگهای جهانی دوم و تغییرات اجتماعی دهههای بعد، نقش زنان را بیشتر تغییر داد. زنان وارد کارخانجات شدند، حق رأی یافتند و استقلال مالی کسب کردند. در دهه 1960، کشف قرصهای ضدبارداری و تبلیغ آزادی جنسی منجر به کاهش ازدواج، افزایش طلاق و بارداریهای خارج از ازدواج شد. قوانین سقط جنین نیز به این روند کمک کرد. این تحولات طی سه نسل گذشته به شکلهای مختلف بروز کرد و مشکلات اجتماعی خانوادهها را تشدید نمود.
تا زمانی که حکمرانی در قلمروی آموزش و پرورش، احیا نشود، وضعیت تربیتی و فرهنگی مهدکودکها، وخیمتر خواهد شد.
چادر به عنوان یک پوشش ایرانی، حامل یک تجربه تاریخی خاص برای ماست. همانطور که بیتوجهی به این تجربه تاریخی و دامنزدن به تنوع فرم پوشش، میتواند نامسئولانه باشد، حفظ اعتبار چادر، نمیتواند صرفا با یادآوری این تجربه رخ دهد و نیازمند یک عزم جدی چندبعدی است.
افسردگی بانوان خانهدار، شکل خاصی از افسردگی است. شاید شبیه افسردگی کارمندان ژاپنی باشد. در هیاهوی کار شدید و مداوم ملتفتش نیستیم. ولی باید فرصتی پیش بیاید و خلوتی تا حسش کنیم.
قاسم سلیمانی آنقدر جویای احوال خانواده فرماندهان و رزمندگان بود که هر همسر شهیدی، میتواند راوی خاطراتی از او باشد.
دبیر ستاد ملی جمعیت کشور بر اساس برآوردها میگوید با روند موجود تا سال 1430 باید منتظر باشیم تا اکثریت قاطع جمعیت ایران، میانسال و یا سالخورده باشند.
میتوان مسئله افسردگی زنان خانهدار را یک اختلال روانشناختی نامید و برایش تجویزهای انگیزشی داشت. میتوان آن را لوسبازی نسلهای جدید نامید و از کل گذشته زنان ایرانی از باستان تا همین چند دهه قبل، دفاع کرد و آن را بانشاط تلقی نمود. ولی اینها همگی فرار از حل واقعی مسئله است.
