روز محیط زیست موقعیت خوبی است تا به نکته ای در همین رابطه توجه کنیم. ماجرا از یک تغییر پنهان در سبک زندگی ما شروع شده است. سال‌هاست که یک فرهنگ وارداتی به اسم مصرف‌گرایی وارد زندگی ما شده و به ما می‌گوید اگر وسایل جدیدتر و بیشتری نداشته باشیم از بقیه عقب هستیم. این فرهنگ دورریختنی دقیقا همان چیزی است که هم جیب خانواده‌ها را در این اوضاع اقتصادی خالی می‌کند و هم نفس طبیعت را می‌گیرد. درواقع فضای مجازی و تبلیغات شبانه‌روزی کاری کرده‌اند که ما همیشه احساس کنیم یک چیزی کم داریم. دائم به ما القا می‌کنند که برای رسیدن به حال خوب باید فلان وسیله جدید را بخریم. نتیجه این می‌شود که خانه‌هایمان پر می‌شود از وسایل ارزان‌قیمت و بی‌کیفیتی که خیلی زود خراب می‌شوند و سر از سطل زباله درمی‌آورند. این چرخه خریدن و دور انداختن فقط باعث انباشته شدن زباله‌ها در اطراف شهرها می‌شود. خانواده آگاه خانواده‌ای است که در برابر این وسوسه‌ها مقاومت کند و فرق بین نیاز واقعی و هوس‌های زودگذر را متوجه شود.
پدران و مادران ما در گذشته سبک زندگی بسیار سالم‌تری داشتند. آن‌ها قدر داشته‌هایشان را می‌دانستند و اگر وسیله‌ای خراب می‌شد اولین راه‌حلشان دور انداختن نبود بلکه آن را تعمیر می‌کردند. امروز ما به شدت به احیای این مهارت در خانه‌ها نیاز داریم. باید تصمیم بگیریم به جای جایگزینی سریع وسایل کمی وقت بگذاریم و آن‌ها را تعمیر کنیم ما در واقع داریم به چرخه نابودی محیط زیست نه می‌گوییم. این کار علاوه بر اینکه به شدت به اقتصاد خانواده در این روزهای پرفشار کمک می‌کند آرامش ذهنی عجیبی هم به همراه دارد. ما یاد می‌گیریم که با داشته‌هایمان شاد باشیم و دائم حرص نداشته‌ها را نخوریم. باید توجه داشت که کودکان و نوجوانان رفتار ما را به دقت نگاه می‌کنند. اگر آن‌ها ببینند که ما به راحتی وسایل را دور می‌اندازیم یاد می‌گیرند که هیچ چیز ارزش نگه‌داشتن و مراقبت ندارد. ما باید به فرزندانمان یاد بدهیم که برای تولید هر محصولی زحمت زیادی کشیده شده و بخشی از منابع طبیعی مصرف شده است. نوجوانی که یاد می‌گیرد از وسایلش مراقبت کند و اسباب‌بازی خرابش را تعمیر کند در آینده هم آدم مسئولیت‌پذیری خواهد شد. چنین فردی وقتی بزرگ شود قطعا برای آب و خاک کشورش هم ارزش قائل است و اجازه نمی‌دهد منابع ملی به راحتی هدر برود.
در نهایت مبارزه با فرهنگ دورریختنی یک تیر و دو نشان است. وقتی در خانه تصمیم می‌گیریم خریدهای غیرضروری را حذف کنیم و کیفیت را به جای کمیت انتخاب کنیم در اصل در حال کمک به اقتصاد خانواده هستیم. این مدیریت منابع به ما کمک می‌کند تا فشارهای مالی را راحت‌تر پشت سر بگذاریم. روز محیط زیست بهترین فرصت است تا از خودمان شروع کنیم. هر بار که در برابر خرید یک وسیله غیرضروری مقاومت می‌کنیم یک قدم بزرگ برای استقلال فکری خودمان و حفظ طبیعت برداشته‌ایم. یکی از راه های نجات زمین دقیقا از همین تصمیم‌های ساده ما آغاز می‌شود.
