پای صحبت بانوی پزشک فارس که رکورددار اهدای خون شد

به گزارش خانه بهاری؛ این پزشک شیرازی یکی از نمونه های مادرانی است که فقط به دیگران توصیه نمی کند مثلا خون بدهند؛ خودش هم آستین هایش را بالا زده و رکورد اهدای خون زنان پزشک را در یک استان پهناور از میهن اسلامی شکسته است.
درست است که میزان اهدای خون زنان کمتر از مردان است و برخی زنان نیز به علت کم خونی توصیه به اهدای خون نمی شوند اما دکتر درزاده نشان داده با رعایت برخی اصول و سبک زندگی مناسب می توان به دفعات بخشی از شیره جانت را حتی اگر زن بودی به هموطنانت اهدا کنی.
شاید یکی از دلایل رکوردداری این زن در اهدای خون نوع گروه خونی وی باشد که O+ است؛ اما این کار حتما دلایل دیگری دارد که سبب شده وی به اهدای خون آنقدر ادامه دهد که در آن بین جامعه پزشکی زنان یک استان رکورد بزند و در مصاحبه با خانه بهاری بیشتر از این کار می گوید.
وی تاکنون 14 بار سخاوتمندانه خون خود را تقدیم بیمارانی کرده که چشمانشان در انتظار مایع حیاتبخش قرمز بوده است.
حس مادری از یک سو و سال ها پزشک بیهوشی بخش زنان و زایمان بودن از سوی دیگر، چنان عاطفه و آگاهی را در او آمیخته است که برای این نیکوکاری و احسان تردیدی ندارد و این را از سخنان گرم و لبریز از عشق و محبتش می توان درک کرد.

دکتر درزاده! به عنوان پزشک بانوی برتر اهدای خون از انگیزه و اهداف خود بگویید.

از چند جهت می توان به این مسئله نگاه کرد: اولین نکته اینکه یک امر خیر است؛ وقتی در اسلام صحبت از صدقه می‌شود و یا اینکه به عنوان یک امر انسانی و اخلاقی می توان به این موضوع نگریست؛ یعنی هر کار کوچک یا بزرگی که در حق یک شخص دیگری انجام دهیم و هدفمان برای رضای خداوند و یا حتی به طور وسیع تر انسانی باشد، یک امر خیر خواهد بود.

اهدای خون، هم از این جهت که سودش به شخص دیگری می‌رسد و هم از این بعد که منافعی را برای خود شخص اهدا کننده دارد قابل اهمیت است.

اینکه با اهدای حجمی از خون این پیام به سلول های مغز استخوان داده می شود که نیاز به جایگزین است و خون دهی، موتور تولیدی بدن را به فعالیت وا می دارد. سلول های قرمز بدن نیز فعال می شوند که سود همه این ها برای خود شخص می باشد.

خبرنگار: بنابراین درواقع یک معامله دو سر برد است با اینکه جنبه انسانی آن فراتر است.

دکتر درزاده: بله همین طور است و این جنبه انسانی هدف را مقدس و انگیزه را وسعت می بخشد.

کمبود خون را به چشم خود دیده ایم

دکتر درزاده با نفسی از عمق جان ادامه می دهد: باتوجه به تخصص بنده که بیهوشی اتاق عمل است خیلی از وقت ها واقعا کمبود خون را دیده ایم؛ به خصوص بعضی گروه‌های خونی مانند o.

خاطره اولین اهدا در اوج جنگ

این پزشک بخش زنان و زایمان زینبیه شیراز می گوید: بنده متولد آبادان هستم و بعد از شروع جنگ تحمیلی به شهرستان میناب منتقل شدیم. در آن زمان از طریق بلندگوها نیاز به اهدای خون و گروه خونی های خاص اعلام می‌شد. من دانش آموز دبیرستانی بودم و در فرصت زنگ تفریح یکی از روزها با اجازه از مدیر به مرکز انتقال خون که در کوچه بعد از مدرسه بود رفتم و اولین بار خون خود را اهدا کردم.

خیلی کارها، خطرناکند و راحت انجام می دهیم

معمولا در افراد خیلی کمی، محدودیت های فشار خونی برای فرد اهدا کننده در نظر گرفته می‌شود که احتمال بروز مشکلات را به حداقل برسانند.
بعضی از کارهای روزانه، مثل رانندگی، چون به صورت مرتب انجام می شود، احساس خطر احتمالی که می توانند داشته باشند در ذهنمان کم رنگ می شود؛ ولی کارهایی که به طور معمول انجام نمی دهیم( مانند اهدای خون) خطرات احتمالی شان را هر چند هم خیلی ناچیز باشد بیشتر می بینیم.

دوران کرونا و اهدای خون

دکتر درزاده با تشریح ضرورت خون دهی در مواقعی مانند دوران کرون گفت: این توفیق را در این ایام نیز داشتم و در چنین روزهایی است که عیار خیر خواهی انسان ها به خوبی محک می خورد.

حس بدنی و روحی موقع اهدا

این پزشک بانو معتقد است: در واقع اهدای خون همانند ورزش برای بدن است و باعث فعال شدن مغز استخوان می شود؛ وقتی با اهدا، حجمی از خون بدنمان خارج می شود پیام کمبود خون به مغز استخوان می رسد که نیاز به تولید گلبول قرمز است؛ همین امر باعث می شود مغز استخوان برای جبران خون از دست رفته به فعالیت و تولید گلبول قرمز واداشته شود.
بنابراین با هر بار اهدا، گلبول های قرمز خونمان را هم جایگزین و تعویض کرده ایم!

فعالیت های خیر خواهانه دیگر

از دکتر زیبا درزاده درباره شرکت در دیگر کارهای خیر پرسیدم که اظهار داشت: در اردوهای جهادی که از طرف دانشگاه علوم پزشکی برگزار می شود نیز شرکت می کنم؛ به طور مثال چند روز گذشته به مناسبت عید قربان اردویی به اقلید داشتیم که به دلیل کمبود امکانات، برخی اعمال جراحی سرپایی با بیهوشی و بدون آن انجام شد.

خون دادن را به خانم ها توصیه می کنید؟

دکتر درزاده که حس لطیف مادری در صدایش جاری بود به مخاطبان خانه بهاری گفت: اگر همان ورزش را که مثال زدیم در نظر بگیریم که باعث سلامتی ما می شود و همسانش کردیم با اهدای خون، بنابراین برای بیشتر سلامت بودنمان، بهتر است خون دهیم.
شاید مانند روزه داری اولش سخت باشد و باعث احساس ضعف و بی حالی شود؛ ولی به سرعت توسط بدن جایگزین شده و احساس ضعف برطرف می شود و مانعی برای انجام فعالیت های روزانه و کار وجود ندارد.
بنابراین باید در نظر داشته باشیم که اهدای خون موضوعی است که نیاز جامعه است و با انجام آن مشکلی از دیگران برطرف می شود. کاری انسان دوستانه وخداپسندانه که از طرفی انجامش به سود خودمان و خانم و آقا ندارد.