هر کدام از ما در یک شرایط خانوادگی متفاوت و با فرهنگ و آداب متفاوتی بزرگ شده ایم؛ همین امر سبب می شود ما در بزرگسالی دارای ویژگی های اخلاقی و رفتاری مختص خود باشیم و زمانی که ازدواج می کنیم برای رسیدن به یک نقطه مشترک یا تفاهم راه سختی در پیش داشته باشیم.
رسیدن به این تفاهم بی شک در زمانی که دارای فرزند می شویم به مراتب دشوارتر می شود اگر تا قبل از ورود فرزندان به جمع خانواده به یک همسویی و هماهنگی مناسب دست نیافته باشیم.
در روابط خانوادگی، هماهنگی بین پدر و مادر اهمیت بسزایی داشته و تأثیر زیادی بر رشد و تربیت فرزندان می گذارد؛ منظور از این هماهنگی، همکاری و هماهنگی در تصمیمگیریها، انجام وظایف و تعامل لازم بین پدر و مادر برای تربیت فرزندان است.
کلید تربیت درست کودک
به گفته متخصصان، هماهنگی بین والدین در تربیت فرزندان و متعاقبا رشد آنها نقش کلیدی دارد که ایجاد محیط پایدار و امن در خانه و خانواده از پیامدهای مطلوب آن است، دیدن و درک اینکه والدین در تصمیمگیریها و رفتارهایشان هماهنگ هستند برای کودک ما امنیت خاطر به ارمغان می آورد و خانه را یک محیط امن می سازد.
همچنین یک پدر و مادر هماهنگ به الگوی رفتاری مطلوبی برای فرزندان خود تبدیل می شوند که در نهایت جامعه ای آرام و سالم را فراهم می سازد.
تغذیه روحی و روانی کودک در سایه آرامش و هماهنگی میان والدینش ممکن می شود و به افزایش اعتماد به نفس و خودارزیابی مثبت از خودشان کمک می کند؛ ضمن اینکه ارتباط مطلوب و هماهنگ و دارای تفاهم والدین، کاهش تنشها و جلوگیری از تعارضات خانوادگی را نیز در پی دارد. چنین محیط آرامی در تقویت مهارتهای اجتماعی کودکان نیز سهم بسزایی دارد.
اما اگر والدین به جای اینکه تفاهم داشته باشند و در تربیت و رفتار با کودک دارای نظرات و رفتارهای متناقض شوند، بی شک موجی از مشکلات برای کودک ایجاد می شود.
در این خصوص با دکترای روانشناسی کودک به گفتگو نشسته ایم که در ادامه توجه شما را به آن جلب می کنیم:
فرزندپروری به مهارت و درک متقابل نیاز دارد
دکتر فاطمه سلیم حقیقی، دکترای روانشناسی کودک، یکی از مهمترین چالش ها در خصوص والدینی که به مشاوران حوزه کودک مراجعه می کنند را اختلاف نظر و عدم هماهنگی آنها در مسائل و موضوعات تربیتی فرزندان می داند و در گفتگو با خانه بهاری می گوید: این مسئله حتی در خانواده هایی که پدر و مادر از سطح بالای تحصیلات برخوردارند نیز وجود دارد.
وی می افزاید: والدین به دلیل تجارب متفاوت خود، تفاوت فرهنگی متفاوت و همچنین ویژگی های شخصی متفاوت و تفاوت در محیط تربیتی که در آن رشد یافته اند، ممکن است در تربیت فرزند خود دیدگاه متفاوتی داشته باشند؛ به عنوان مثال اینکه پدر یا مادری که در یک محیط بسیار سختگیرانه بزرگ شده باشد، باعث می شود بر روند و دیدگاه تربیتی آنها تاثیر می گذارد.
به گفته سلیم حقیقی البته ممکن است در هر خانواده ای این اختلاف نظر والدین در روند تربیت کودک وجود داشته باشد، اما مهم این است که پدر و مادر چطور این اختلاف نظرات را مدیریت کنند، اگر والدین به دلیل این اختلاف نظر مدام بخواهند در مقابل کودک خود مشاجره و دعوا کنند و حرف خود را به کرسی بنشانند این کار سلامت روان کودک را به طور جدی به مخاطره می اندازد که سالها بعد که فرزندانشان بزرگ شدند هم تاثیرات منفی آن مشهود خواهد بود.
وی با اشاره به راهکارهایی در این خصوص اظهار می کند: یکی از راهکارهای مهم این است که والدین متوجه شوند که فرزندپروری نیاز به صبر، درک و ارتباط متقابل دارد و باید آن را به عنوان یک مهارت بیاموزند و درست مانند فردی که قصد رانندگی دارد و قبل از آن در کلاس های تئوری و عملی شرکت می کند، عمل کنند.
وی ادامه می دهد: والدین برای کسب مهارت در خصوص تربیت کودک که امری بسیار خطیر است می توانند با مطالعه کتاب های مرتبط و کارآمد، استفاده از مشاوره های تخصصی مانند نظرات روانشناسان کودک، زوج درمانگرها و … سبک های فرزندپروری و ویژگی های رشد روانی فرزندان را در هر سنی یاد بگیرند تا رفتار درست با کودکان در هر مرحله را بیاموزند.
این دکترای روانشناسی کودک با اشاره به اهمیت این موضوع تصریح می کند: نکته دیگر اینکه پدر و مادر باید در زمان های مناسبی برای گوش دادن فعالانه به نظرات یکدیگر وقت بگذارند و به جای سرزنش و انتقاد از یکدیگر و نادیده گرفتن نظرات طرف مقابل، حتما دیدگاه طرف مقابل و موضوعات مورد اختلاف خود را بشنوند.
وی تاکید می کند: البته ضمن اینکه به هیچ وجه والدین نباید همدیگر را زیر سوال ببرند، باید در نبود کودک در مورد اختلاف نظرات خود صحبت کرده و قانونی وضع کنند، مانند یک تیم عمل کرده و در مورد عمل به قانون مورد توافق دوطرف مجدانه عمل کنند و در نهایت یکی از والدین قانون را به کودک گفته و والدین دیگر از آن موضوع حمایت و پشتیبانی کند.
به گفته وی، البته این قوانین نباید زیاد پیچیده و دست و پاگیر باشد و باید در فهم رده سنی فرزندان بگنجد؛ بدین ترتیب که از زمان خواب منظم، زمان صرف غذا، بازی کردن، مسواک زدن و … در این قوانین گنجانده شده و حس آرامش را به کودک منتقل کنند و والدین با رفتار حمایتگر از یکدیگر آن را به کودک آموزش دهند.
نسخه های مناسب افزایش هماهنگی میان پدر و مادر
در ادامه این گزارش به ذکر مواردی می پردازیم که می توانند در ایجاد هماهنگی و تفاهم هرچه بیشتر میان پدر و مادر نقش موثری داشته باشند:
توجه داشته باشیم که برای برقراری ارتباط مطلوب، والدین باید زمان مناسبی از روز را برای صحبت درباره مسائل مربوط به فرزندان خود در نظر بگیرید؛ همچنین در این میان از تقسیم وظایف میان خود غافل نشوند؛ چراکه به کودک، اهمیت همکاری و تقسیم وظایف در خانواده را نشان می دهد.
والدین در تربیت فرزند خود باید به نقاط نظرات یکدیگر احترام بگذارند و از خودرای بودن پرهیز کنند، چون نقش پدر و مادر به طور توام در تربیت فرزند حائز اهمیت است و نباید تنها با نظر شخصی و خودرایی یکی از آنها پیش برده شود.
در پایان اگر به تربیت صحیح و اصولی کودکان خود اهمیت می دهیم، تاکید می کنیم که هماهنگی میان پدر و مادر در تقویت روابط عاطفی با فرزندان بسیار اثربخش است، والدین باید به حمایت از یکدیگر در تربیت فرزندان توجه ویژه داشته و به آنها در عمل نشان دهند که در یک محیط خانوادگی مهربان و محترمانه زندگی میکنند که باعث عزت نفس و زندگی بهتر فرزندان در رده های سنی بعدی آنها خواهد شد.
گزارش از : مریم شمالیان
