مادری که یک جوان بهشتی تربیت کرد

سنین جوانی را می‌توان به زمان به بار نشستن یک درخت تشبیه کرد. همان زمانی که زحمات مادر برای نهال کوچکش به ثمر می‌نشیند و آدمی حظ میوه‌های تازه و نو رسیده را می‌برد. پدر و مادر به سیما و قامت جوانشان نگاه می‌کنند و دلشان قنج می‌زند و آهسته، زیر لب «وَ اِن یَکاد…» زمزمه می‌کنند. فکرش را کنید خدایی ناکرده برای عزیز کرده‌تان بخواهد پیش‌آمد ناگواری رخ بدهد، آن‌وقت است که انگار دنیا روی سر آدم خراب می‌شود. به مادران شهدا فکر کنید که دسته گل‌هایشان را با رضایت یکی یکی تقدیم آرمان و اعتقادی کرده‌اند که ریشه قوی و تنومندی دارد، اعتقاداتی به بلندای هزار و چهارصد سال. دسته‌گل‌هایی که درس خوانده مکتب مردی هستند که پسرجوانش را با دستان خود و برای حفظ دین راهی میدانی کرد که از ابتدا می‌دانست بازگشتی از آن وجود ندارد… بیایید به جوانِ «لیلا» فکر کنیم که در دشت کربلا پرپر شد. جوانی که در غیرت و جوانمردی زبانزد است…از تاثیرگذاری زنان کربلایی کم نشنیدیم، این‌بار اما از مادرِ پسری می‌خواهیم حرف بزنیم که یک فدایی جان بر کف در راه امام زمانش پرورش داد.

 

مادرِ یک جوان بهشتی

بانو لیلا سلام‌الله‌علیها دختر «ابومرّة بن عروة بن مسعود ثقفی» و میمونه دختر ابوسفیان، مادر حضرت علی اکبر علیه‌السلام و همسر امام حسین علیه‌السلام بود. او یکی از مادران شایسته و برجسته تاریخ اسلام است که در تربیت فرزند برومند امام حسین (ع)؛ حضرت علی اکبر (ع)، نقشی بسزا داشت. «معصومه ظهیری» استاد حوزه و دانشگاه می‌گوید: «حضرت علی اکبر علیه‌السلام جوانی است که وجود مبارکش در حماسه شکوهمند کربلا با رشادت‌های قابل تحسینش، لرزه بر قلب سپاه ظلم و ستم می‌انداخت. لیلا سلام‌الله‌علیها از خاندانی بزرگ و با شرافت بود. جدش عروه یکی از دو مرد بزرگ و صاحب مقام در نزد قریش به شمار می‌رفت. این بانوی نامدار، مادرِ یکی از جوانان اهل بهشت و انسان عالمی از خاندان اهل بیت(ع) است».

 

این مادر، نقش مادری‌اش را به خوبی انجام داد

حضرت علی اکبر (ع) در دامن مطهره‌ای متولد شد و پرورش یافت؛ مادری که هم نقش انتقال ژن، خُلق و وراثت را برای فرزندش به خوبی انجام داد و هم نقش پرورش، تربیت و انتقال مفاهیم ارزشی. خودِ امام شناسی، پیرو امام بودن و عُلقه به امام جدا از رابطه پدری و پسری زبانزد در واقعه کربلاست، اینکه علی اکبر (ع) اولین جوان از جوانان بنی هاشم است که داوطلب دفاع از حرم و حریم اهل بیت می‌شود. در بحث اعتقادی هم این‌ پسر الگوی فاخری است، نقل است، آنجا که حضرت علی‌اکبر(ع) از پدر بزرگوارشان یک سوال می‌کند، امام حسین علیهم‌السلام آیه استرجاع را می‌خوانند: «انا لله و انا علیه راجعون» حضرت علی‌اکبر (ع) می‌فرمایند: پدر آیا این قافله را مرگ تهدید می‌کند؟ امام حسین (ع) می‌فرماید: «از جدم رسول خدا حکایت امروز را شنیدم، گویا آن رویای صادقه در حال تحقق است».آقا علی اکبر (ع) یک سوال بیشتر نمی‌پرسد: «آیا آن زمان که مرگ ما را فرا می‌گیرد به حق هستیم؟» امام حسین (ع) می‌فرماید: «بله وعده الهی است و ما به حقیم.» بعد از آن، ایشان سر از پا نمی‌شناسد و شوق شهادت و دفاع از حرم را برای خود قرار می‌دهد و جزء اولین داوطلبان است این خصوصیات ویژه طبیعتا بخشی از وراثت از آن مادر اهل محبت، اهل معرفت و اهل وفاداری اهل شناخت هست که به این پسر منتقل شده است.

 

مادری که خود تربیت حسینی داشت

ظهیری می‌گوید: «درست است که آقا علی اکبر (ع)، فرزند امام معصوم است، اما حضور یک مادری مثل لیلا سلام‌الله علیها بود که باعث شد آقا علی اکبر (ع) جزء عالمان زمان خودش باشد. بانو لیلا خانه‌ای داشت که محل سوال و جواب بود و حتی مهمان نوازی و سخاوت از خصوصیات ایشان بود. نقل می‌کنند؛ در پشت بام خانه ایشان یک روشنایی قرار داده می‌شد که اگر کسی بعد از مغرب می‌خواست، عبور کند، آن نشانه نور محلی برای مهمان‌پذیری باشد. خود کسوت متشخص بودن و شخصیت اجتماعی داشتن آن مادر گویا در روحیه فرهنگی و اجتماعی بلند مرتبه حضرت علی اکبر (ع) تاثیر گذار بوده است، بنابراین علاوه بر آن در مسئله پیوند اجتماعی در ازدواج‌های ائمه اطهار، بحث تشخص اجتماعی، تقید به آداب و اخلاق تربیتی نیکو در انتخاب همسران تاثیرگذار بود، چراکه نسلی که از آن‌ها باقی می‌ماند نسل این چنین غیور و قدرتمند است.»

 

زنان کربلا اهل جزع و فزع نبودند

دیگر زنان حاضر در کربلا نیز این خصوصیات را داشتند‌ هم داوطلبانه با کاروان حرکت کردند، هم اهل استقامت و مقاومت بودند و هم اهل جزع، فزع، ترس و اضطراب نبودند و هم کسانی بودند که بعد از واقعه کربلا در پیام رسانی نقش ویژه‌ای داشتند. استاد حوزه و دانشگاه می‌گوید: «نقل قوی و قابل استناد تاریخی در مورد مادر علی اکبر (ع) این است که ایشان اصلا در کربلا حضور نداشتند و قبل از واقعه کربلا وفات یافتند، اما ایشان فرزندی تربیت کردند که توانست حق را از باطل تشخیص دهد و طرف درست بایستد. در انتخاب همسر، تربیت فرزندان، انتقال پیام‌های ارزشی به نسل امروز، مطالعه زندگی سراسر نورانی این افراد را فراموش نکنیم که در ابعاد مختلف می‌توان از اهل بیت الگوبرداری کرد.»

 

 

ارسال در:

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالا بروید