از تاریخ پیدایش و چگونگی روضه خوانی به شکل امروزی اطلاع دقیق و کاملی وجود ندارد؛ اما به احتمال زیاد ریشه آن به دوران اولیه اسلام باز می گردد و اهل بیت (علیهم السلام) بنیانگذار آن هستند. ائمه معصومین (ع) شیعیان را به برپایی مجالس حسینی ترغیب می‌کردند.
اما تاریخچه روضه خوانی در ایران به عهد صفویه می‌رسد. کمی پیش از آغاز عهد صفویه، ملاحسین کاشفی با نگارش کتاب «روضه الشهدا» سنگ بنای آن را پایه گذاری کرد. روضه و روضه خوانی، به معنای ذکر مصیبت سید الشهدا و مرثیه خوانی برای ائمه معصومین (ع) است که مورد تشویق امامان و یکی از عوامل زنده ماندن نهضت حسینی و پیوند روحی و عاطفی شیعه با اولیای دین است. اشک ریختن و گریستن در مصائب اهل بیت (ع) نشانه عشق به آنان است و علاوه بر سازندگی‌های تربیتی برای سوگوار، موجب اجر و پاداش الهی در آخرت و بهره‌مندی از شفاعت اباعبدالله الحسین است.
مستند «خانه های نورانی»، به روضه‌های خانگی با قدمت و سابقه طولانی می پردازد که توسط پیرغلامان اداره می شوند. این مستند پس از سال‌ها دوباره به قاب تلویزیون برگشته است که علاقه‌مندان می‌توانند این مجموعه مستند را شنبه تا پنجشنبه حوالی ساعت ۱۸ و تکرار آن را حوالی ساعت۰۰:۳۰ بامداد و ۱۳ از قاب افق سیما تماشا کنند.
