به گزارش خانه بهاری؛ کودکان از ارتباط با هم سن و سال هایشان منع شدند و آموزش های پیش دبستانی و دبستان به فضای مجازی واگذار شد.کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی و متخصص روان درمانگر کودک در شیراز به آسیب های دوران پسا کرونا اشاره می کند و به خبرنگار خانه بهاری می گوید: تنشها و نگرانی والدین ناشی از اخبار مربوط به شیوع کرونا و فوت بیماران به کودکان نیز منتقل شده است و البته عدم ارتباط با دیگران نیز عامل دیگری بود که آسیب های جدی به کودکان وارد کرد.
«اعظم نمازی» ارتباط با دیگر کودکان را مهم ترین عامل رشد اجتماعی آنها می داند و می افزاید: پنج حیطه رشد کودکان شامل گفتاری، عاطفی، حرکتی – شناختی، جسمی و خلاقیت به واسطه ارتباط با هم سن و سال ها، مسیر درست را طی می کنند.
وی به انواع کودکان آسیب دیده از دوران کرونا اشاره و اضافه می کند: انواع اضطراب مانند اضطراب وسواسی و اضطراب های جدایی و وابستگی در کودکان نمود پیدا کرده است و به دلیل اینکه بیش از حد در کنار والدین بودند، دچار وابستگی شدند که هم کار مربیان مهد و هم ارتباط با همسالان را دشوارتر کرد.
نمازی ادامه می دهد: از آنجا که در سنین پیش دبستانی و دبستان، آموزش به صورت مجازی بود بیشتر بچه ها عادت کردند که در کنار والدین به تحصیل بپردازند و متاسفانه استقلال خود را از دست دادند.
وی وابستگی به انواع رسانه مانند موبایل، تبلت، تلویزیون و کنسول های بازی را یکی از مهم ترین آسیب ها برای کودکان برمی شمارد و می گوید: به ازای هر فعالیت جسمی و حرکتی کودکان، یک بخش از مغزشان فعال می شود و اگر کودک با کودکان دیگر فعالیت مشترک نداشته باشد و به بازی با موبایل اکتفا کند، رشد متوقف می شود.
نمازی که اعتقاد دارد بسیاری از بزرگترها نیز سواد رسانه ای ندارند، می افزاید: فکر بچه ها عینی است؛ یعنی هرچه را می بینند و می شنوند باورمی کنند و تخیل قوی دارند؛ بنابراین در سنین بالاتر و با برنامه هایی مانند اینستاگرام هر نوع محتوایی توسط آنها به راحتی دریافت و باعث می شود که نسبت به مسائل جنسی حساس شوند.
وی به تحلیل معایب رشد کودکان از طریق بازی های رایانه ای می پردازد و می گوید: یکی از مهم ترین آسیب ها این است که ارتباط کودک با دنیای اطراف محدود میشود و با در نظر گرفتن اینکه والدین سواد رسانه ندارند به محتوا و زمان اهمیتی داده نمی شود.
نمازی ادامه می دهد: اغلب والدین دقت نمی کنند که محتوا باید بر اساس شرایط سنی، فرهنگی، اجتماعی و ارزش های خانواده ایرانی در نظر گرفته شود و البته زمان استفاده نیز در حال افزایش است؛ گاهی کودک 5 یا 6 ساله در حال انجام بازی های ویژه نوجوانان است که اثرات مخربی بر کودکان دارد.
وی که اعتقاد دارد به دلیل جذابیت های فراوان، رنگ های متنوع و تحرک زیاد در بازیهای رسانهای، کودک از هم سن و سال هایش عقب می ماند، می گوید: برای نمونه پسر بچه ها احساس قدرت را دوست دارند و این طبیعی است که با تخیل قوی، خودشان را جای نقش اصلی بازی یا کارتون قرار دهند و در ذهنشان جرات کاذب شکل می گیرد. در این موارد شناخت کودک از خودش درست و واقعی نیست و گمان می کنند یک سری توانایی ها را دارند، اما در حقیقت ندارند و ضعف محسوب می شود.
نمازی با بیان اینکه کودک نقش خود را در بازیهای رایانهای می پذیرد و فکر می کند این مهارت ها را در دنیای واقعی هم دارد، اضافه می کند: ساختار ذهنی که از خودش تصور می کند، واقعی نبوده و در نتیجه آسیب می بیند و عزت نفس او به صورت صحیح شکل نمی گیرد.
این کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی و متخصص روان درمانگر کودک با اشاره به اینکه از رسانه برای درمان برخی اختلالها استفاده می شود، می افزاید: کودکی که طبیعی است و نیازی به درمان ندارد اغلب دچار نقص تمرکز و توجه می شود؛ زیرا چشم سریع حرکت می کند و در دیکته نویسی و روخوانی دچار مشکل می شود و نمی تواند بر روی کتاب تمرکز کند.
نمازی با بیان اینکه مهارت های زندگی مانند همدلی، نه گفتن، احترام و سایر مهارت های اجتماعی در دنیای واقعی و ارتباط با دیگران به دست می آید، می گوید: ساختار ذهنی این کودکان بر اساس چیزهایی ساخته می شود که در فضای مجازی می بینند و از دوستی، شادی، غم، موفقیت، شکست تصور واقعی ندارند.
وی ادامه می دهد: بسیاری از سایت های معتبر اثرات کارتون ها و سایر برنامه ها را بر کودکان بررسی کردهاند و والدین می توانند با مراجعه به آنها سطح اطلاعات خود را افزایش دهند. ضمن اینکه برای انتخاب محتوا نیز فیلترهایی در نظر بگیرند و روی گوشی تلفن همراه قرار دهند، سپس با جایگزین کردن فعالیت های جذاب دیگر به ندرت آنها را از دنیای مجازی به سوی دنیای واقعی هدایت کنند.
انتهای پیام//
