در این گزارش خانه بهاری، به سراغ طلاق به عنوان یک راهکار مناسب رفتیم. هرچند نسبت به گذشته کمتر، اما کم‌وبیش در اطرافمان دیده یا شنیدیم که گاهی از ریش‌سفیدان فامیل خواسته شده برای جلوگیری از فروپاشی یک خانواده پادرمیانی کنند یا امروزه بیشتر از زوجین خواسته می‌شود قبل از تصمیم قطعی به مشاوری مراجعه کنند؛ بلکه مؤثر افتد.
اما آیا این کار از اساس درست است؟ آیا باید از اینکه زوجین بابت جداشدن به حرف کسی، اعم از بزرگان فامیل یا حتی متخصصان توجهی نمی‌کنند، گله‌مند بود؟
ماریه دهقان، روان‌شناس و مشاوره در گفت‌وگو با خانه بهاری، در توضیح این سئول می‌گوید: معمولاً زوجین در زندگی‌ها، مخصوصاً در ایران جهت سازگارشدن پیش رفتند، تلاش‌های لازم را کردند و حتی از متخصصین کمک گرفتند؛ ولی ازآنجایی‌که مبانی ازدواج غلط بوده، می‌دانند که اگر به این زندگی ادامه دهند، بعد از گذشت چند سال باز هم چیزی تغییر نمی‌کند و قرار نیست چیزی درست شود.
بعضی از جدایی‌ها اجتناب‌ناپذیر است
او اضافه می‌کند: مثلاً زوجی که خانم برونگرا است و آقا دورن گرا، این ها حتی اگر سالیان متمادی کنار هم باشند، نمی توانند باهم کنار بیایند؛ زیرا نه خانم از برونگرایی رها می شود و نه آقا از درون گرایی، بنابراین به نظر می رسد تصمیم جدایی شان، تصمیم کاملاً درستی است؛ کما اینکه از ابتدا تصمیم به ازدواج آنها یک تصمیم اشتباهی بوده است.
بعضی وساطت‌ها از اساس اشتباه است
این زوج درمانگر معتقد است که در برخی موارد حضور بزرگ‌ترها یا مراجعه به مشاورین، جهت اینکه زوجین به‌زور کنار هم باشند، از اساس و مبنا اشتباه است و علت اینکه زوجین توجه نمی‌کنند این است که می‌دانند این رابطه درست‌شدنی نیست و به سرانجام نمی‌رسد.
بازگشت و تولد فرزند تضمینی برای ادامه نیست
ماریه دهقان تصریح می‌کند: نمونه‌های زیادی ازاین‌قبیل وجود دارد؛ مثلاً زوجی به اصرار خانواده‌ها یا مشاور، بعد از اینکه درخواست طلاق دادند، دوباره به زندگی زناشویی برگشتند و حتی فرزندی را به دنیا آوردند؛ ولی در نهایت جدا شدند و این یعنی حتی بازگشت به زندگی هم نمی‌تواند تضمینی باشد برای اینکه با هم مسیر را ادامه دهند.
اصرار بر ماندن بیجا اشتباه است
این مشاور متخصص خانواده ادامه می‌دهد: زوجی که سال‌های سال در کنار هم زندگی کردند و بعد از گذشت مدت طولانی در اثر مشکلات همچنان مانند روز اول بینشان درگیری وجود دارد و علت آن وساطت خانواده‌ها بوده که باعث شده است دو فرد نامناسب کنار هم بمانند.
او طلاق را یکی از راه‌های مناسب برای زوجین ناسازگار می‌داند و بیان می‌کند: چنین زوجینی نه‌تنها هیچ‌کدام از آنها در زندگی شخصی خود پیشرفت نمی‌کنند و زندگی مشترکشان نیز پیشرفت خاصی نداشته، بلکه هیچ‌گاه از کنار هم بودنشان هم لذت نبردند.
