شهادت رهبر عظیم‌الشان ما را با اندوهی عمیق و جانکاه مواجه کرده است اما هنر ملتی زنده و پویا این است که اجازه ندهد این غم بزرگ به انفعال و ایستایی منجر شود. حضور حماسی در مراسم تشییع رهبر شهید دقیقا همان نقطه عطفی است که سوگواری را به یک کنشگری فعال اجتماعی پیوند می زند. ما که شانه به شانه یکدیگر قدم بر میداریم در واقع در حال نمایش یک تشکیلات عظیم مردمی هستیم که ریشه در باورهای عمیق ما دارد. این حضور باشکوه نشان می دهد که قلب تپنده ایران بیدار است و ایران با قدرت به مسیر خود ادامه می دهد. انسان توحیدی در برابر مصیبت ها زانو نمی زند بلکه از دل تاریکی ها نوری برای ادامه مسیر پیدا می کند.
این حضور میلیونی فراتر از یک مراسم وداع بلکه یک پیمان جمعی برای ساختن آینده است. غمی که امروز بر سینه جامعه نشسته است باید به موتور محرکی برای پیشبرد اهداف تمدنی تبدیل شود. ما با گام های استوار خود به جهانیان ثابت می کنیم که گفتمان مقاومت وابسته به یک شخص نیست بلکه جریانی زنده و پویاست که در شریان های این جامعه جریان دارد. همچنین پدر و مادری که دست فرزندانشان را می گیرند و آن ها را به میان این اقیانوس جمعیت می آورد در حال آموزش بزرگترین درس زندگی به آنها هستند. این فرزند در آغوش خانواده یاد می گیرد که انسان بودن یعنی مسئولیت پذیری و بی تفاوت نبودن نسبت به سرنوشت جامعه. این همان تربیت اصیلی است که نسل فردا را برای پذیرش نقش های بزرگ آماده می کند.
دشمن با تمام توان رسانه ای خود به میدان آمد تا از این فقدان برای القاء ناامیدی استفاده کند. آنها می خواهند تصویر یک جامعه از هم گسیخته و سردرگم را به دنیا مخابره کنند. اما حضور پرخروش ما در این تشییع بزرگترین مبارزه با این تصویر است. هر قدم ما در خیابان یک یک کنش رسانه ای قدرتمند است که تمام نقشه های بدخواهان را خنثی می کند. ما با حضورمان به یک رسانه زنده تبدیل می شویم که حقیقت اقتدار ایران را به گوش همه می رساند. امروزه امپراتوری های خبری سعی در وارونه جلوه دادن حقایق دارند و این بدن های به هم پیوسته و این گام های استوار محکم ترین تیترها را برای مخابره به جهان می سازند و نشان می دهند که دشمن نمی تواند اراده این ملت را سست کند.
باید بدانیم که این مسیر نیازمند اراده ای از جنس ایثار است. همان روحیه ای که باعث می شود از راحتی و منافع فردی عبور کنیم و برای یک هدف بزرگتر یعنی حفظ انسجام و امنیت جامعه وارد میدان شویم. این تشییع یک رفراندوم بزرگ خیابانی است که نشان می دهد جامعه با اراده ای محکم تر از قبل به سمت آینده حرکت می کند. تشکیلات اجتماعی ما در این روزها خود را بازتولید می کند و نشان می دهد که ساختار درونی این ملت چقدر مستحکم است. اندوه فقدان رهبر شهید به جای آنکه ما را متوقف کند به یاری خداوند شتاب حرکت ما را بیشتر می کند زیرا حالا احساس می کنیم بار امانت سنگین تری بر دوش داریم و باید با دقت و همتی مضاعف این مسیر را طی کنیم.
پس با تمام توان به میدان بیاییم تا از این اندوه بزرگ انرژی پایان ناپذیری برای فتح قله های فردا بسازیم. امروز روزی است که تاریخ درباره ما قضاوت خواهد کرد. ایستادن در این نقطه و پیوستن به دریای خروشان مردم تنها راهی است که می تواند تسلای خاطر ما باشد و همزمان پیام روشنی به دوستان و دشمنان بدهد. ما در مکتبی بزرگ شده ایم که شهادت در آن پایان راه نیست بلکه آغاز یک راه جدید است. ما یاد گرفته ایم که از دل هر سختی فرصتی برای شکوفایی بسازیم و این بار نیز با حضوری بی نظیر نشان خواهیم داد که ایران همیشه سربلند است. این حرکت پرشتاب به همه ثابت می کند که هیچ خلایی نمی تواند مانع رسیدن ما به اهداف والایمان شود. تک تک ما امروز یک سرباز در جبهه آگاهی بخشی هستیم و وظیفه داریم تا حقیقت این حماسه را به گوش جهان برسانیم. قطعا این حضور حماسی در حافظه تاریخی ملت ثبت خواهد شد و راهنمای عمل نسل های آینده خواهد بود.
