مدیرکل آموزش و پرورش فارس با تاکید بر جایگاه بیبدیل خانواده در نظام تعلیم و تربیت، مشارکت فعال اولیا را لازمه اصلی موفقیت برنامههای آموزشی و تثبیت تغییر رفتار در دانشآموزان دانست و از برنامهریزی برای توانمندسازی خانوادهها در بستر فضای مجازی خبر داد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی خانه بهاری، نظام تعلیم و تربیت در دنیای پرشتاب امروز، بیش از آنکه عرصهای برای انتقال صرف دانش باشد، به میدانگاهی برای تعاملات پیچیده فرهنگی و اجتماعی بدل شده است. در این میان، پیوند میان خانه و مدرسه بهعنوان یکی از بنیادینترین ارکان تحقق اهداف آموزشی، اهمیتی دوچندان یافته است.
شکاف میان نسلها و ظهور چالشهای نوین در زیستبوم دانشآموزی، ضرورت بازتعریف نقش خانواده را در هندسه تربیتی بیش از پیش نمایان کرده است؛ بهگونهای که مدرسه دیگر نمیتواند بهتنهایی بار سنگین هدایت نسل نو را به دوش بکشد و بیشک، تکیه بر روشهای تکبعدی آموزشی در غیاب مشارکت فعال اولیا، نه تنها ابتر است، بلکه میتواند جریان رشد و بالندگی دانشآموزان را با وقفههای جدی مواجه سازد.
کارشناسان بر این باورند که تربیت، فرآیندی پیوسته است که از نیمکتهای کلاس آغاز شده و در فضای گرم خانه به کمال میرسد؛ این پیوستگی، نیازمند سازوکاری هوشمندانه است تا خانه و مدرسه را نه به عنوان دو نهاد جداگانه، بلکه به مثابه دو بازوی توانمند برای ساختن آینده فرزندان به هم پیوند دهد.
توانمندسازی خانوادهها؛ کلید طلایی نظام تعلیم و تربیت در مسیر تغییر رفتار دانشآموزان
آموزش و پرورش با هدف کاهش شکاف نسلی و غلبه بر چالشهای نوین آموزشی، راهبرد جدیدی را برای تقویت پیوند میان خانه و مدرسه در دستور کار قرار داده است که بر محوریت نقشآفرینی فعال والدین استوار است.
محسن کلاری مدیرکل آموزش و پرورش فارس در گفتوگو با خبرنگار خانه بهاری اظهار کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری از ضلع سوم مثلث تربیتی یعنی خانواده، مدرسه و دانشآموز سخن میگوییم؛ چرا که با توجه به چالشهای موجود و شکاف میان نسلها، جایگاه اولیا در نظام تعلیم و تربیت بیبدیل است و اگر خانوادهها در کنار آموزش و پرورش قرار نگیرند، در اجرای برنامههای کلان و دستیابی به اهداف متعالی آن، با ناکامی مواجه خواهیم شد.
وی افزود: اگر قرار است آموزشی به دانشآموزان ارائه شود و این آموزش در نهایت به تغییر رفتار در آنان بینجامد، تداوم و تثبیت این رفتار نیازمند پیگیری در بستر خانواده است؛ در غیر این صورت، تمامی برنامههای آموزشی ابتر و بینتیجه باقی خواهد ماند.
کلاری در ادامه با اشاره به برنامههای پیشرو برای بهرهگیری از ظرفیت خانوادهها بیان کرد: در همین راستا تلاش داریم با طراحی برنامههای آموزشی مجازی، اولیا را در مسیر تربیتی همراه کنیم و از مشارکت آنان بهرهمند شویم؛ چرا که معتقدیم این والدین هستند که میتوانند در کنار معلمان و مربیان ما، نقش مربیان دلسوز را در محیط خانه ایفا کنند.
وی خاطرنشان کرد: ما با تکیه بر این همراهی، امیدواریم گامهای موثری برای نهادینه کردن تغییر رفتارها و به تبع آن، تغییر فرهنگهای مطلوب در نسل آینده برداریم و با کمک خانوادهها این مسیر را تا حصول نتیجه نهایی دنبال کنیم.
رابطه خانه و مدرسه؛ کلید طلایی تربیت دانشآموزان نمونه
محمد صادق فهندژ مدیر انجمن اولیا و مربیان مدرسه حضرت رقیه (س)در گفتگو با خبرنگار خانه بهاری درباره ضرورت تعامل میان خانه و مدرسه و نقش حیاتی این پیوند در تربیت دانشآموزان ایدهآل گفت: موفقیت تحصیلی و اخلاقی فرزندان تنها با تکیه بر مدرسه ممکن نیست و باید مثلث طلایی متشکل از معلم، دانشآموز و والدین بهدرستی شکل بگیرد.
وی افزود: تربیت یک دانشآموز نمونه نیازمند هماهنگی کامل میان آموزههای مدرسهای و رفتارهای خانوادگی است؛ اگر میان پیامهای مدرسه و محیط خانه تضاد وجود داشته باشد، شخصیتسازی دانشآموز با مشکل مواجه میشود.
فهندژ با اشاره به نقش والدین در این مسیر گفت: والدین نباید تنها به جنبههای مادی و تامین هزینههای تحصیل اکتفا کنند بلکه حضور فعال در برنامههای مدرسه و پیگیری مستمر وضعیت روانی و اجتماعی فرزندان الزامی است.
مدیر انجمن در ادامه توضیح داد: مدرسه تنها بستری برای انتقال دانش نیست بلکه مکانی برای پرورش مهارتهای اجتماعی و اخلاقی است. برای رسیدن به یک تربیت ایدهآل باید والدین به عنوان شریک اصلی مدرسه عمل کنند و با مربیان در جهت تقویت نقاط قوت و رفع نقاط ضعف دانشآموزان گام بردارند.
به گزارش خانه بهاری، تحقق چنین چشماندازی، مستلزم گذار از دیدگاههای سنتی در تعاملات اولیا و مربیان است؛ جایی که جلسات محدود به گزارشهای تحصیلی، جای خود را به همافزاییهای عمیق تربیتی میدهند.
در واقع، آنچه امروز آموزش و پرورش به دنبال آن است، توانمندسازی خانوادههایی است که خود مروج ارزشهای اخلاقی و رفتاری در خانه باشند. اگر این زنجیره تربیتی مستحکم شود، میتوان امیدوار بود که نه تنها دانشآموزان در مسیر صحیح پیشرفت قرار میگیرند، بلکه کل جامعه نیز از برکات این هماهنگی بهرهمند خواهد شد. در این مدل، مدرسه به عنوان کانون طراحی برنامههای آموزشی و خانواده به عنوان کانون تثبیت و نهادینهسازی، دو سوی یک معادله موفق را تشکیل میدهند که خروجی آن، نسلی توانمند، آگاه و منطبق با فرهنگ اصیل ایرانی و اسلامی خواهد بود. بیشک، استمرار این رویکرد و تداوم ارتباطات دو سویه، میتواند سنگبنای تحولی عمیق در ساختار تربیتی کشور باشد و راه را برای شکوفایی هرچه بیشتر فرزندان این مرز و بوم هموار سازد.



