به گزارش خانه بهاری، خبرگزاری فارس به بهانه روز ملی جعیت به سراغ «مهدیه سادات محور» تهیه کننده و کارگردان «پا به ماه» رفته است. این بانو که خودش هم مادر ۲ فرزند است، سرش درد می‌کند برای قصه‌های شنیدنی مادران ایرانی. قصه‌هایی از شمال، جنوب، شرق و غرب که همه و همه از دل خانواده‌های ایرانی بیرون آمده است.
او درباره نقطه شروع این کار میگوید:همه چیز از ۷ سال پیش شروع شد. در دلِ یک سفر خانوادگی. در میان یک حلقه دوستانه. آن هم ساعت ۴ صبح! مادرانی که در آخرین شب سفر، با عشق مشغول تعریف داستان تولد فرزند دلبندشان بودند. یکی گریه می‌کرد، یکی می‌خندید. اما هر یک از مادران لحظه به لحظه و ثانیه به ثانیه تولد فرزندشان را با جزئیات به یاد داشتند و با تمام سختی و شیرینی‌هایی که برایشان داشت، از گفتنش لذت می‌بردند. همان شب «پا به ماه» متولد شد. مستندی که از دلِ تجربه زیسته مادران به دنیا می‌آید. تا هم لحظه تولد بچه‌ها را ثبت کند هم بشود چراغ راهی برای مادرهایی که بدانند چالش‌های زایمان و بارداری تنها برای خودشان نیست.
تاکنون ۲۶ بار فصل یک مستند «پا به ماه» پخش شده است؛ این مستند بخشی از زندگی «مهدیه سادات محور» شده است و با آن زندگی می‌کند، با اینکه بیشتر از یک سریال ۴۵ قسمتی از او انرژی گرفته است، اما برایش لذت بخش است. این بانو با حوصله برای سوژه‌هایش وقت می‌گذارد و آن‌ها را در حد خانواده خودش می‌داند تا قصه روزهای پایانی مادرانی را بسازد که انتظار به دنیا آمدن فرزندان‌شان را می‌کشند. محور میگوید: «بعد از آن سفر خانوادگی تصمیم گرفتم پا به ماه را بسازم. چون ما قصه زایمان و تولد فرزند را به طور طبیعی نمی‌شنویم و پیش خودمان آن را سانسور می‌کنیم. از انتظاری صحبت می‌کنیم که پایان شیرینی دارد اما کمتر جایی آن شنیده می‌شود.» چالش‌های این بانوی هنرمند در این عرصه کم نبود. سالی که او شروع به ساخت پا به ماه کرد، بحث فرزندآوری پر رنگ نبود و او دوندگی زیادی کرد تا برای ساخت مستندش مجوز بگیرد. بعد از گرفتن مجوز مشکل اصلی‌اش آغاز شد؛ مسئله عدم همکاری بیمارستان‌ها. کار «پا به ماه» در سه سطح بود؛ روز آخر بارداری، روز تولد و روزی که مادر و پدر بچه را به خانه می‌بردند.
اصلی‌ترین بخش ماجرا در لحظه تولد در بیمارستان بود که بعضا همکاری نمی‌کردند. خیلی جاها دوربین آن‌ها را می‌گرفتند و رم‌ها را خالی می‌کردند و مورد مواخذه قرار می‌گرفتند. بارها مجوزشان باطل شده و مجبور شدند دوباره به دنبال گرفتن مجوز بروند. محور میگوید: «بعد از آن هزینه‌های جا به جایی و تردد و مسافت‌های طولانی که برای هر سوژه حداقل سه بار قبل تولد، حین تولد و بعد تولد مراجعه می‌کردیم کار را سخت می‌کرد. یک سال برای ساخت «پا به ماه» وقت گذاشتیم در صورتی که می‌توانستیم آن وقت را صرف یک سریال یا کار سینمایی کنیم. اما انگیزه و حس خوبی که مخاطبان به ما منتقل می‌کنند بسیار جذاب است.»
تولد؛ ادبیات مشترک دنیا
مهدیه سادات محور خانواده را بحث مهمی در کشور می‌داند و به دنبال ادبیات مشترک با دنیا یعنی تولد است. قسمت اول «پا به ماه» در جشنواره بیگ اسکای آمریکا اول شده است همچنین در جشنواره ایدفا که مهمترین جشنواره مستند جهان است راه پیدا کرد. قصه‌های «پا به ماه» از دل خانه‌های بهداشت، بیمارستان‌ها و اطرافیان بیرون کشیده می‌شود؛ پژوهش برای پیدا کردن سوژه‌ها بعضا از یکسال و نیم قبل آغاز شده است که از دلیل طولانی شدن پروسه، انتظار برای به دنیا آمدن فرزند است که گاهی مجبور هستند ۶ ماه منتظر شوند تا سوژه‌ها « پا به ماه» شوند. گاهی اتفاق می‌افتاد تا می‌رسیدند نوزاد متولد شده بود و دیگر قصه را کامل نمی‌کرد و مجبور می‌شدند آن را کنار بگذارند. محور و سازندگان «پا به ماه» قبل از اینکه فقط به شکل سوژه افراد را ببیند با آن‌ها ارتباط می‌گیرند و دوست می‌شوند تا بتوانند اعتمادشان را جلب کنند.
مستند «پا به ماه» یک درام بر اساس واقعیت است که لحظاتی را که خیلی‌ها در زندگی از نزدیک ندیده‌اند، به تصویر می‌کشد تا شاید برایشان ملموس شود.
