روز سرباز و یادی از شهدای سرباز جنگ اخیر در پادگان بمپور

 

دوره سربازی در منطق انقلاب اسلامی فراتر از گذراندن دوره ای الزامی یا گرفتن کارت پایان خدمت است. یک جوان که لباس سربازی جمهوری اسلامی ایران را به تن می‌کند اساسا وارد میدانی می‌شود که مرزهای امنیت ملی و مقاومت در برابر هجوم بیگانگان را تعیین می‌کند. حمله موشکی اخیر ارتش تروریست آمریکا به پادگانی در بمپور و شهادت مظلومانه جمعی از این جوانان نشان داد که خط مقدم رویارویی با نظام سلطه همچنان باز است و سربازان وظیفه نخستین سینه سپرکرده‌های این میدان هستند. این شهدا نیروهای ویژه و آموزش‌دیده برای جنگ‌های پیچیده نبودند. آن‌ها فرزندان ساده و بی‌آلایشی از دل همین محله‌ها و مساجد بودند که با غیرت دینی جان خود را در برابر آتش مستقیم دشمن قرار دادند.

در حقیقت خانواده ایرانی کانون اصلی تربیت این نسل مقاوم است. مادری که فرزندش را با فرهنگ عاشورا و خاطرات سال‌های دفاع مقدس بزرگ می‌کند، در روز اعزام به خدمت او را به خدای همان شهدا می‌سپارد. اصابت موشک آمریکایی به یک پایگاه نظامی فقط تخریب تجهیزات نظامی نبود. این شلیک مستقیماً قلب خانه‌ هایی را هدف گرفت که سال‌ها با نان حلال و دعای خیر، جوانان را برای دفاع از اسلام و وطن پرورش دادند. وقتی پیکر خونین این جوانان به شهرها و روستاهایشان بازمی‌گردد جای خالی آن‌ها در کنار سفره خانواده به نمادی از بهای سنگین استقلال کشور تبدیل می‌شود. تحمل داغ یک جوان بیست‌ساله برای پدر و مادر نیازمند ظرفیت ایمانی عمیقی است که تنها در مکتب اهل بیت و فرهنگ مقاومت یافت می‌شود.

در شبی که موشک‌های آمریکایی خاک ایران را هدف گرفتند این سربازان می‌توانستند در امنیت خانه‌های خود باشند. اما آن‌ها ایستادن در پادگان را پذیرفتند تا زندگی در کشور متوقف نشود. این ایستادگی عالی‌ترین سطح از فداکاری و تبلور همان فرهنگ حسینی است که در تربیت اسلامی بر آن تاکید می‌شود. سایه تهدید نظامی که بر سر کشور سایه می‌اندازد حضور این جوانان در مواجهه با دشمن دیواری می‌سازد تا امنیت داخلی حفظ شود. آن‌ها جان خود را فدا کردند تا چرخه اقتصاد، تربیت و آرامش خانواده‌ها در سراسر ایران دچار بحران نشود و دشمن نتواند اراده خود را بر ملت تحمیل کند.

آرامش امروز خیابان‌ها و خانه‌های ما محصول خون هایی است که در آن پادگان و جای جای ایران بر زمین ریخت. همگی ما این امنیت را به مدیون خانواده‌ های هستیم که پسرانشان را برای پاسداری از کشور فرستاده اند. پیوند میان این خانواده‌ها همان شبکه قدرتمند اجتماعی است که جمهوری اسلامی بر پایه آن استوار مانده است. استکبار با شلیک موشک و بمباران تلاش می‌کند این انسجام را بشکند و ترس را به دل های ما بکشاند اما خون شهدای سرباز نتیجه‌ای دیگری رقم می‌زند و عزم عمومی را برای ایستادگی محکم‌تر می‌کند.

روز سرباز مجالی است تا جایگاه واقعی این جوانان را در ساختار دفاعی کشور بازخوانی کنیم. آن‌ها نیروی کار ارزان یا افراد حاشیه‌ای در پادگان‌ها نیستند. آن ها در واقع محافظان اصلی نظام اسلامی در برابر تجاوز بیگانه هستند. گرامیداشت یاد شهدای سرباز ادای دین به خانواده‌های مقاومی است که جگرگوشه‌های خود را فدای استقلال کشور کردند. ما موظفیم به فرزندان خود بیاموزیم که امنیت امروز آن‌ها با ایستادگی برادرانی تامین شده است که در برابر استکبار آمریکا کوتاه نیامدند. آن ها بودند که سینه سپر کردند و اجازه ندادند استقلال و عزت این آب و خاک خدشه‌دار شود.

ارسال در:

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالا بروید