درگذشته نهچندان دور ایران، مراسمهای عزاداری بهویژه در ماه محرم رنگ و بوی دیگری داشت. هنر اصیل ایرانی مثل آواها و تعزیه و پردهخوانی از معروفترین سنتهای عزاداری بوده است.
اثر هنرنمایشی و آواهای سنتی بر روح مخاطب را دیگران به آن پرداختهاند، اما مسئلهای که امروز در خانه بهاری به آن اشاره میکنیم، فراموششدن زنان و کودکان در مراسمهای عزاداری امروز است.
در مراسمهای عزاداری گذشته کودکان و زنان عناصر فراموشنشدنی بودند که در اجرا نقش داشتند، اما امروز صرفاً به اشخاصی تماشاگر تبدیل شدند که نه میتوانند با اشعار مداحیها ارتباط بگیرند و نه حتی محیط دکور مناسبی برای آنها دارد.
هیئتهای کمی هستند که به این مسئله توجه میکنند. کودکان هم که به مزاحمهایی تبدیل شدند که برای اینکه نخواهند سطح سخنرانیها را پایین بیاورند، مقتل را سربستهتر بخوانند و از دست سروصدای کودکان راحت باشند، بهناچار هیئت کودکی را شکل دادند که در آنجا مشغول بازیهای مذهبی شود.
ما در دنیای امروز فراموش کردیم که در دیروز خود مراسمهایمان خانوادگی بودند، نه مثل امروز هیئت محلی فقط برای مردان باشد.
شاید راه بازگشت به هیئتهای خانوادگی گذشته که مناسب با اقتضائات زمان حال هم هست، شناخت آیینهای قدیمی این سرزمین باشد.
سوگواره ملی آیینها، نواها و آواهای عاشورایی که امروز سومین دوره آن در شیراز برگزار میشود، میتواند فرصت خوبی برای رسیدن به این شناخت باشد.
این مراسم با اجرای اقوام مختلف از سراسر ایران عزیز است که مهمانان ویژه و اختصاصی آن مالک سرج هنرمند خوزستانی، ابراهیم خشیج دشتی خوان شیرازی، سید مسافر مدافع افغانستانی، محمدرضا اسحاقی خواننده آوازهای سریال پایتخت است.
در این برنامه اجرای قطعات عاشورایی توسط ارکسترسمفونیک شیراز و آیینهای عزاداری قومیتهای مختلف را تماشا خواهیم کرد.
سومین سوگواره ملی در روز پنجشنبه و جمعه مورخ 4 و 5 مردادماه 1403 در تالار حافظ شیراز واقع در چهار راه حافظیه در ساعت 20 برگزار میگردد.
