عید نوروز با تمام زیبایی ها و خاطرات شیرینش برای خانواده هایی که فرزند خردسال دارند گاها خیلی سخت میگذرد. کودکانی که دوران نوزادی را پشت سر گذاشته و در سنین نوپایی قرار دارند چالش های منحصر به فردی را برای والدین ایجاد می کنند. تصورش را بکنید کودکی که یک سال سن دارد و تازه راه رفتن را کشف کرده و به شدت کنجکاو است، دوست دارد به همه چیز دست بزند اما هنوز هیچ درکی از خطر یا قوانین اجتماعی ندارد. حضور چنین کودکی در دید و بازدیدهای نوروزی نیازمند یک مدیریت درست از سوی پدر و مادر است تا هم سلامت جسمی کودک حفظ شود و هم آرامش روانی خانواده به هم نریزد.
در واقع بزرگترین قربانی تعطیلات عید ساعت خواب کودکان است. برای مثال کودکی در سن پانزده ماهگی سیستم عصبی بسیار حساسی دارد و نیازمند خواب منظم روزانه و شبانه است. وقتی مهمانی ها تا پاسی از شب طول می کشد یا در زمان خواب نیمروزی کودک برگزار می شود ریتم بیولوژیک او کاملا به هم می ریزد. نتیجه این بی خوابی پرخاشگری و گریه های بی دلیل است.
والدین باید با قاطعیت و بدون رودربایستی برنامه مهمانی ها را با ساعت خواب فرزندشان تنظیم کنند. هیچ ایرادی ندارد اگر به میزبان بگویید ما به خاطر خواب کودکمان کمی زودتر رفع زحمت می کنیم. یا اگر در مهمانی هستید یک اتاق ساکت درخواست کنید تا کودک خواب نیمروزی اش را داشته باشد. فدا کردن خواب کودک به خاطر رعایت آداب و رسوم فامیلی اشتباه است و نتیجه آن را فقط پدر و مادر با شب بیداری و خستگی پس خواهند داد.
نکته ی دیگر آن که فصل بهار و ازدحام جمعیت در مهمانی های بسته بهترین بستر برای انتقال انواع بیماری های فصلی است. کودکان نوپا که سیستم ایمنی آن ها هنوز در حال تکامل است در معرض بیشترین آسیب قرار دارند. یکی از چالش های جدی والدین در این روزها ابراز محبت فیزیکی اقوام است. هر کسی دوست دارد کودک شیرین شما را در آغوش بگیرد و ببوسد.
آموزش حریم شخصی از همین سنین آغاز می شود. والدین باید با لحنی محترمانه از اقوام بخواهند که صورت و دست های کودک را نبوسند. همچنین شستن مرتب دست های او یک ضرورت بهداشتی است. پیشگیری در این روزهای شلوغ بسیار راحت تر از پیدا کردن پزشک متخصص در تعطیلات است. همچنین سفره های نوروزی پر از آجیل، شیرینی و شکلات است که برای یک کودک نوپا هم جذاب و هم خطرناک است. مصرف قند مصنوعی باعث بیش فعالی مقطعی و به هم خوردن اشتهای کودک برای خوردن غذای اصلی می شود.
مادران و پدران باید همیشه یک ظرف غذای سالم و میان وعده های مناسب سن کودک به همراه داشته باشند. وقتی میزبان سینی شیرینی را تعارف می کند می توانید با لبخند تکه ای میوه یا بسکوییت مخصوص کودک را به دست او بدهید تا احساس محرومیت نکند. مشارکت دادن همسر در این مراقبت ها بسیار حیاتی است. پدر و مادر باید نوبتی مراقب کودک باشند تا هر کدام بتوانند حداقل یک استکان چای را با آرامش بنوشند و از مهمانی لذت ببرند.
باید توجه داشت که نوروز با کودکان نیازمند سطح بالایی از انعطاف پذیری است. نباید انتظار داشته باشید که فرزندتان در مهمانی ها مثل یک مجسمه مودب روی مبل بنشیند. او جهان را کشف می کند و وظیفه ما ایجاد یک بستر امن برای این کشف است. حتی اگر به قیمت این تمام شود که حضور ما در مهمانی ها کم شود.
