سال هاست با فاطمه رفیق هستم. از وقتی یادم هست هر سال در روز عید غدیر، شده حتی یک کاسه آش برای ما می آورد. البته به قول خودش « الان دیگه اوضاع مالی شونم بهتر شده و غذاهای اعیونی میاره ( شما همون زرشک پلو با مرغ رو در نظر بگیر!)» سال سوم دانشگاه بودیم. عید غدیر همه شهرستانی ها مجبور شدیم دور از خانواده کنار هم باشیم. اطعام های غدیری فاطمه همان جا شروع شد. 4 پرس آش مهمانمان کرد که البته دست پخت خودش بود! در حال و هوای خوابگاه همان آش از سینی همایونی هم با ارزش تر بود؛ همان داستان لنگه کفش در بیابان! بماند که اولین دست پختش هم بود و معلوم نشد آخرش چی خوردیم.به هرحال ما نیت آش کرده بودیم موقع خوردن.
10سال بعد وقتی زنگ خانه مان خورد، دیدم فاطمه با برادرم پشت در ایستاده و طبق معمول ظرف های غذا دستشان بود. همه فامیل خانه ما جمع بودند و منتظر دست پخت فاطمه خانم! هنوز خانه شان اینقدر بزرگ نشده که بتوانند همه فامیل را دور هم جمع کنند اما نذر زمان دانشجویی ترک نمی‌شود. ته دلم به همتش حسرت می‌خورم و به شوخی گفتم: « با همون آش خوابگاهت مخ منو زدی و شدی زن داداش ماها؟!» با خنده گفت: « اجر همون آش رو درجا گرفتم» الان دخترش از خودش هم مصرتر شده برای این نذر غدیری. همه این تزیین های عجیب و غریب کار خود وروجکش هست. ناهار را که می‌خوریم تازه داستان ما با این بچه ها شروع می‌شود « غدیر یعنی چی عمه؟ اصلا چرا باید جشن بگیریم؟ و … » سوالاتی که تمامی ندارد. از همه خسته تر فاطمه است اما از همه بیشتر خودش جواب این بچه ها رو می‌دهد. یک بار از فاطمه پرسیدم این ماجرای اطعام غدیر رو کجا و چطوری متوجه شدی و تصمیم گرفتی؟ چندتا مطلب برام فرستاد و گفت این‌ها را بخوان:
پیام غدیر را فرزنددارها به فرزندان برسانند
در بخشی از خطبه غدیر آمده است: مَعاشِرَالنّاسِ، إِنِّى أَدَعُها إِمامَةً وَ وِراثَةً (فى عَقِبى إِلى یَوْمِ الْقِیامَةِ)، وَقَدْ بَلَّغْتُ ما أُمِرتُ بِتَبْلیغِهِ حُجَّةً عَلى كُلِّ حاضِرٍ وَغائبٍ وَ عَلى كُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْلَمْ یَشْهَدْ، وُلِدَ أَوْلَمْ یُولَدْ، فَلْیُبَلِّغِ الْحاضِرُ الْغائِبَ وَالْوالِدُ الْوَلَدَ إِلى یَوْمِ الْقِیامَةِ هان مردمان! اینک جانشینی خود را به عنوان امامت و وراثت به امانت به جای می گذارم، در نسل خود تا برپایی روز رستاخیز و اکنون مأموریت خود را انجام می دهم تا برهان بر هر شاهد و غایب باشد و نیز برهمه آنان که زاده شده یا نشده اند. پس بایسته است این سخن را حاضران به غایبان و فرزند داران به فرزندان تا برپایی رستاخیز ابلاغ کنند.
ثواب عجیب اطعام در غدیر
در کتاب شریف بحار جلد۶ و صفحه ۳۰۳ در این باره آمده است: غذا دادن به یک مومن در روز عید غدیر ثواب اطعام ک میلیون پیامبر و صدیق «در راس آنها خود ائمه معصومین(علیهم السلام)» و یک میلیون شهید «در راس آنها حضرت عباس(علیه السلام) و شهدای کربلا» و یک میلیون فرد صالح در حرم خداوند را دارد. حجت الاسلام پناهیان درباره ثواب اطعام روز غدیر می‌گوید: در طول سال بیشترین ثوابی که برای اطعام در روایات آمده است برای اطعام روز غدیر است. بنابر روایتی از امیرالمومنین(ع) هر یک طعام برای عید غدیر برابر با اطعام یک میلیون پیامبر است.
خاطره آقای پناهیان با یک استاد مصری
حجت الاسلام پناهیان در یکی از منبرهای خود درباره غدیر اشاره ای به یک خاطره در سفر حج خود کرده و می‌گوید: یک بار در سفری با یکی از اساتید مصری مواجه شدم. از من پرسید چه مذهبی دارید؟ گفتم مذهب جعفری. گفت شما قرآن را تحریف کرده اید؟ گفتم نه. ما همه قرآنی که شما می‌خوانید را قبول داریم. پرسید پس فرق شما با ما چیست؟ گفتم غدیر را می‌شناسید؟ گفت نه. پرسیدم از مذهب ما چه چیزی را می‌شناسی؟ گفت عاشورا. گفتم عاشورا را از کجا می‌شناسید؟ گفت شیعیان در عاشورا مراسمات زیادی دارند. این کم کاری ماست که یک استاد دانشگاه مصری اصلا از مفهوم غدیر خبری ندارد.
عید غدیر چند روز است؟
این استاد حوزه علمیه درباره زمان روز عید غدیر می گوید: عید غدیر بنا بر روایتی که آمده است 3 روز است. پیامبر (ص) فرمودند که من 3 روز منتظر می‌مانم تا همه بیعت کنند. بسیاری از اعیاد ما حتی روز عاشورا یک روز است اما عید غدیر 3 روز است و انشالله که مومنین از فرصت 3 روز برای این عید استفاده کنند و مومنان را اطعام دهند و ثوابش به نیت حضرت امیرالمومنان باشد.
