سیده راضیه یاسینی دانشیار پژوهش هنر پژوهشگاه فرهنگ هنر و ارتباطات در یادداشتی به مسئله حجاب استایل‌ها پرداخت. در این یادداشت که در ادامه مطالعه میکنید از بعد زیبایی به این مسئله پرداخته شده است.
حجاب استایلیست‌ها معرفی سبک پوشش پوشیده؛ اما جذاب را مسئولیت اجتماعی خود و راهبردی برای ایجاد علاقه به استفاده از حجاب هم معرفی می‌کنند به نظر می‌رسد کنش آنان باور کاذب به غیبت زیبایی در حجاب و ظهور زیبایی در بی‌حجابی را متزلزل کرده است؛ اما مخاطره پیشرو برساخت مفهوم جدید از اقتضائات زنانه و زیبایی‌شناسانه در سبک پوشش است.
پیش‌گامان انقلاب اسلامی از جمله مرحوم محمود طالقانی، حجاب اسلامی را حجاب وقار و شخصیت دانسته خودآرایی و مصرف را در سبک پوشش و منش زنان مذموم شمرده و پنهان‌سازی زنانگی پرهیز از تمرکز بر جنسیت زنانه و زیبایی‌های زنانه در سبک پوشش را ضرورت حفظ شخصیت زن مسلمان ایرانی برشمرده است.
اما در غیبت سیاست‌ها و راهبردهای فرهنگی حاکمیتی برای تبیین مؤلفه‌های فرهنگی هنری طراحی لباس اجتماع زنان مبتنی بر زیباپوشی اصیل و حیا ورز اکنون این استایلیست‌های حجاب هستند که نگره خود از شیک‌پوشی پوشیده را می‌سازند و ترویج می‌دهند آنان خود را منتقدان حجاب مطلوب قرائت عرف رسمی معرفی کرده‌اند که زیبایی را محدود می‌کند؛ تا جایی که حتی از لفظ پوشیدگی به‌جای حجاب استفاده می‌کنند.
آنان غالباً انگاره‌های زیباشناختی مد جهان را فارغ از نسبت آن با زیبایی‌شناسی بومی ایرانی و اسلامی ترویج می‌کنند و آن را گریزگاهی برای خلاصی از محدودیت در زیبایی حجاب در قرائت عرف رسمی می‌خوانند. درحالی‌که فهم از محدودیت‌های حجاب در قرائت عرف رسمی محدودیت‌های عملکردی برای بدن زنان است در ادبیات حجاب استایلیست‌ها برای رهایی از محدودیت‌های زیبایی‌شناسانه کوشش می‌شود.
در سبک پوشش پیشنهادی ایشان اصالت با ظرفیت پوشش برای نمود جذابیت و زیبایی زنانه است؛ حال‌آنکه فرهنگ سنتی پوشش و پوشاک اصیل اقوام ایرانی آکنده از شمار بسیار و متنوع لباس‌های زنانه است که هم زمان از دو ویژگی زیبایی و حیاورزی برخوردارند.
